MUSIC

CONVERSATION WITH “HEADBANGKOK” พื้นที่ของชาวเมทัลในสังคมไทย กับดราม่าวงในที่แก้ไม่ตก

By: april August 7, 2018

ดนตรีเป็นหนึ่งใน Culture ที่คอยจรรโลงโลกใบนี้มาแสนนาน ตั้งแต่มนุษย์เราเริ่มรู้จักเคาะอะไรสักอย่างให้มันเกิดเสียง และพัฒนามาเรื่อย ๆ จนเป็นการเคาะที่มีจังหวะ พัฒนามาเป็นเครื่องดนตรี ดนตรีที่เป็นมากกว่าสิ่งที่ให้ความบันเทิง ตอนนี้เรามีดนตรีที่แตกแขนงไปหลากหลายแนวนับไม่ถ้วน แต่ถ้าจะให้ยกขึ้นมาสักแนว ที่ Express อารมณ์ของทั้งคนฟังและคนเล่นได้อย่างดุเดือด ที่ดึงเอาสัญชาตญาณดิบของเราออกมาได้แบบหมดเปลือก  “Metal” เป็นหนึ่งในตัวเลือกอันดับต้น ๆ อย่างแน่นอน

UNLOCKMEN จะพามาทำความรู้จักกับดนตรีที่ดุเดือดอย่าง “Metal” ในเมืองไทยในมุมมองของคนฟัง เบื้องหลังภาพลักษณ์ดุดัน ก้าวร้าว รุนแรง จากเพลง ปกอัลบั้ม คอนเสิร์ต เสื้อวงสีดำ อะไรที่ทำให้พวกเขาหลงรักเมทัล เป็นเมทัลแล้วจำเป็นต้องดุดันก้าวร้าวอย่างเดียวหรือเปล่า ? ฟังเมทัลแล้วเป็นหนุ่มเนิร์ดได้มั้ย ?​ สารพัดดราม่าในที่อยู่คู่กับวงการเมทัลไทยมานาน มาดูกันว่ากลุ่ม Metalhead ต้องเจออะไรกันบ้างกับผู้ก่อตั้งเว็บไซต์ HEADBANGKOK เว็บฯของชาวเมทัลไทยที่ทำขึ้นเพื่อตอบสนองความชอบของตัวเองล้วน ๆ มาพูดคุยกันในฐานะของคนฟังที่เรียกว่า Metalhead ที่ติดตามวงการนี้มานาน

จุดเริ่มต้นของความรักใน Metal

เว็บไซต์ HEADBANGKOK เกิดจากความชอบในดนตรีเมทัลของ “โจ้” และ “เจต” ที่เริ่มสังเกตแล้วว่าสื่อเกี่ยวกับเมทัลอย่างพวกนิตยสารเริ่มล้มหายตายจากไปทีละหัวอย่าง Music Express, Metal Magazine ในช่วงเดียวกับที่ซีดีซบเซาลง พวกเขาจึงอยากลองมาทำเองบ้าง ในช่วงที่ยุคสมัยกำลังเปลี่ยนผ่านมาเป็นยุคของ Internet ที่หลาย ๆ อย่างสะดวกสำหรับการติดตามข่าวมากขึ้น ทั้งสองคนจีงเปลี่ยนบทบาทจากผู้อ่านมาเป็นผู้เขียน และพวกเขาก็ทำมันได้ดีด้วยเช่นกัน

วงที่จุดประกายให้เริ่มต้นหลงรักดนตรี Metal 

เจต : ของผมเป็น Limp Bizkit ครับ จุดเริ่มต้นจากดูมวยปล้ำก่อน เพลงเปิดตัวของ Undertaker เป็นเพลงของ Limp Bizkit เราฟังแล้วชอบ เลยไปขโมยเทปของลูกพี่ลูกน้องมาฟัง (หัวเราะ) แล้วก็คนนี้อีกแหละ ไปนอนบ้านเขาแล้วเขายัดเยียด Linkin Park อัลบั้ม Hybrid Theory ให้ฟัง เปิดฟังวนทั้งคืนเลย กลับมาบ้านก็ไปซื้อมาฟังมั่ง ช่วงแรกก็ไม่ได้ฟังลึกมาก แต่พอได้ไปอ่านหนังสือ Nu Rocker ปกเป็น Linkin Park เปิดอ่านก็โอ้โห มันเลยเปิดโลกเรา จุดประกายให้เราอยากรู้จักมันมากกว่านี้ เหมือนเจอสิ่งที่เราชอบ แล้วอยากค้นหา อยากผูกพันกับมันมากยิ่งขึ้น สองวงแรกจุดประกาย แต่สิ่งที่เปิดโลกให้ผมเข้าสู่โลกของเมทัลอย่างเต็มตัวคือหนังสือ Nu Rocker ครับ

โจ้ : ตอบดีอะ ผมไม่กล้าตอบเลย (หัวเราะ) ของผมเนี่ย เจอ MV เพลง In The End ของ Linkin Park ในสักช่อง เตะตาละ จำได้ แต่ยังไม่ได้ชอบมาก พอปี 2003 พี่สาวพาไปดู Korn ตอนมาไทยครั้งแรก ตื่นรู้ตอนนั้นว่าชอบแบบนี้ ปีนั้นจำได้ว่าพอดูจบพี่สาวเอา System Of A Down, Incubus อะไรพวกนี้มาให้ลองฟัง แต่เราชอบฝั่ง Korn มากกว่า คล้าย ๆ กันแหละครับ Limp Bizkit, Linkin Park 

เจต : คงเพราะเริ่มฟังในยุคนูเมทัลด้วยแหละครับ 

ทำให้เราติดฟังแต่ Nu metal หรือเปล่า ?

โจ้ : ผมฟังทุกอย่างครับ ถ้าเป็นแต่ก่อนจะฟังแค่นูเมทัล เพราะรู้จักแค่นั้น แต่พอมันเจอสื่อ เจออะไรมากขึ้น ก็ชอบไปหมด 

เจต : ผมฟังทุกอย่างครับ เมทัลทุกแขนง Punk, Hardcore ฟังหมดครับ Britpop, Alternative, Indie Folk ฟังได้หมดครับ

โจ้ : กลายเป็นว่าอะไรสนุกเราฟังได้หมดครับ แค่เริ่มจากตรงนี้

กลับมาที่วงการเมทัลไทย วงไทยวงแรก ๆ ที่เริ่มฟัง 

โจ้ : ที่ชอบก็เยอะครับ แต่ไม่มีวงไหนที่ผลงานออกมาให้ติดตามแบบต่อเนื่องครับ

เจต : ถ้าบอกชอบวงตัวเองได้มั้ยครับ (หัวเราะ) วงไทยก็มีชอบครับ เพราะตัวเองก็เล่นดนตรีอยู่แล้วด้วย อย่าง Annalynn, THE ROCKET WHALE, Carry On ขายของให้เพื่อนหน่อยครับ (หัวเราะ) จริง ๆ ฝีมือดี ๆ เยอะ อย่างกล้วยไทย อะไรอย่างนี้ครับ

โจ้ : จริง ๆ อยากติดตามเยอะ ๆ ครับ แต่พวกเขาไม่ค่อยทำต่อเนื่องกัน เหมือนไม่ใช่อาชีพหลักของเขา เป็นอีกด้านของชีวิต เวลาเหลือก็ทำ เงินเหลือก็ทำ เลยมีมั่งไม่มีมั่ง

เจต : อย่าว่าแต่อาชีพเลยครับ เล่นให้มันได้เงินก่อน (หัวเราะ)

เสน่ห์ของเมทัล

โจ้ : มันดีครับ สนุก แค่นั้นเลย เริ่มจากความมันนี่แหละ

เจต : มันแตกต่างจากชาวบ้านด้วยครับ มีอะไรที่น่าค้นหา แนวของมันก็แตกแขนงไปร้อยแนวได้เลยมั้ง

เมทัลเป็นแนวเพลงที่แตกแขนงไปเยอะมาก และมักจะมีประเด็นถกเถียงกันถึงเรื่องแนวของวงอยู่บ่อย ๆ จริง ๆ แล้วเมทัลแต่ละประเภทมันแตกต่างกันขนาดนั้นมั้ย ?

เจต : มันก็มีความชัดเจนในแนวทางของมันอยู่ เหมือนแนวมันแค่จำกัดความให้คนรู้ว่าจะเล่นประมาณนี้นะ บางวงก็เอาแนวนู้นผสมแนวนี้ มันก็แค่คำที่มนุษย์เอามาตีกรอบแค่นั้นเอง

โจ้ : คล้าย ๆ ว่ามันจะมีทั้งวงที่ Define แนวเพลงนั้นได้ กับวงรุ่นหลังที่ผสมจนไม่มีคำเรียกแล้ว ส่วนใหญ่พวกตีกันเรื่องแนวเพลง ก็พวกที่ระบุชัดลงไปไม่ได้เท่าไหร่

เจต : ทุกวันนี้ดนตรีมัน Crossover กันไปหมดแล้ว ทุกวันนี้ Jazz ยังมาอยู่ใน Metal ได้เลยครับ

โจ้ : มันจะมีพวกเข้าใจผิดหนัก ๆ ด้วย ยุคที่อีโมมันมาแรง ๆ แล้วคนยังไม่เก็ต เห็นอะไรว๊ากก็อีโมหมด พวกที่ตีกันในเน็ตก็มาจากอะไรประมาณนี้แหละ สายนี้ทะเลาะกันเก่งครับ

เจต : อย่างตอน Korn มาใหม่ ๆ คนก็เถียงว่าไม่ใช่ Hardcore จนมันเกิดคำว่า Nu Metal ขึ้นมา ที่มาจาก New Metal 

การ Mosh Pit สำหรับชาว Metalhead คืออะไร ?

โจ้ : มันคือการปลดปล่อยครับ มันมีที่ให้ปลดปล่อยแค่นั้น คนมันเลยระเบิดออกมา แต่ก่อนมันไม่มีแพตเทิร์นขนาดนี้ครับ เป็นความมันแบบมั่ว ๆ ชั่ว ๆ อารมณ์เป็นหลักครับ

Mosh Pit เป็นการระบายอารมณ์ของกลุ่มคนที่ชอบเหมือนกัน มีความ Consent อยู่ว่าเจ็บตัวก็ไม่เป็นไร เหมือนเราเก็บความเครียดมาปลดปล่อยตรงนี้ดีกว่าไปฟาดชาวบ้านข้างนอก

– โจ้ Headbangkok –

การรวมกลุ่มกันของชาว Metalhead ในไทย

เริ่มมีการรวมกลุ่มกันของคนฟังเพลงเมทัลตอนไหน ?

เจต : มีหลายกลุ่มเลยครับ เป็นเพื่อน ๆ กัน อย่างของผมเป็นกลุ่ม DEADKIDS เพื่อน ๆ ที่เล่นดนตรีเหมือนกัน เขาก็มีแยกกันเป็นกลุ่ม ๆ ครับ แยกตามแนว เหมือนผมกับโจ้ก็เจอกันในคอนเสิร์ตใต้ดิน เจอกันตามงาน โจ้จะเป็นเด็กบอร์ดของค่าย Banana Record 

โจ้ : เป็นเว็บบอร์ดที่วงกล้วยไทยเขาทำ ก็จะคุยกันในนั้นบ่อยหน่อย

เจต : ประมาณสิบปีที่แล้ว ช่วงที่ Internet กำลังบูม พีคสุดก็น่าจะช่วงที่ปิดถนนสีลมเล่นกัน ยุคนู้น 

โจ้ : ประมาณปี 45 – 46 

เจต : ช่วงนั้นยังไม่แตกกลุ่มเยอะขนาดนี้ เหมือนเป็นคนที่ชอบเหมือนกันมารวม ๆ กัน สมัยก่อนที่มันยังติดต่อยาก จะหาสมาชิกวง จะหาเพื่อนฟังเพลงก็ต้องเขียนลงนิตยสารกัน ส่งจดหมายคุยกัน ส่งอีเมล์คุยกัน ผมเคยหาสมาชิกวงจากทางนี้ด้วย

นอกจากเพลงที่ฟังเหมือนกันแล้ว อะไรที่ทำให้รวมกันเป็นกลุ่มเป็นก้อนได้ ?

เจต : ศีลเสมอกันครับต้องใช้คำนี้ มันจะมีนิสัยส่วนตัวที่คล้าย ๆ กัน 

โจ้ : ไม่ใช่ว่าเราชอบเหมือนกันแล้วเราจะรวมกลุ่มกันได้ เหมือนทุก ๆ Culture แหละครับ

เจต :  เอาตรง ๆ ก็สันดานเหมือนกัน (หัวเราะ) บางกลุ่มก็ขี้เมาทั้งหมด บางกลุ่มก็วัยรุ่น ส่วนใหญ่อาจจะไม่ได้ขึ้นกับแนวเพลงเท่าไหร่ 

ดราม่าวงในของชาว Metalhead ในไทย

แม้จะเป็นแนวเพลงที่ดุดัน แมน ๆ ครับ แต่ใครจะรู้ว่าเบื้องหลังนั้นมีดราม่าหลายอย่างที่กลุ่มคนฟังต้องเจอะเจอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องแนวเพลง วงรุ่นเก๋า วงหน้าใหม่ การบลัฟกันของแต่ละประเภท (แม้จะเป็นเมทัลด้วยกันก็ตาม) การฟังในแต่ละ Platform ลามไปถึงการแต่งตัว ซื้อแผ่นไม่ซื้อเสื้อ ซื้อเสื้อไม่ซื้อแผ่น มาฟังเรื่องราวพวกนี้จากปากของชาว Metalhead เองกันดีกว่า

เจต : ถามว่าเป็นเพื่อนกันมั้ย ก็เป็นครับ ไปดูคอนเสิร์ตด้วยกันมั้ย ก็ไปครับ แต่วงจะไม่เล่นงานเดียวกัน แบ่งสายกันชัดเจน ส่วนตัวผมไม่มีปัญหา มันเป็นปัญหาของผู้ใหญ่ที่ทะเลาะกันมานานแล้วครับ

โจ้ : เป็นที่คนดูด้วยครับ ที่เขาชอบแนวของเขาชัดมากจนรวมกันยาก มันมีคนอะไรก็ได้น้อยไป 

เจต : บางคนฟังดนตรีแล้วก็ไปตีกรอบมันว่าต้องอย่างนี้เท่านั้น นอกจากนี้ไม่ฟัง

โจ้ : จริง ๆ มันก็ไม่ผิด แต่มันไม่มีตัวกลางที่รวมพวกเขาเข้าด้วยกัน

เจต : ใจจริงอยากให้รวมครับ มันจะได้ทำให้ซีนดนตรี Underground บ้านเรามันเข้มแข็งกว่านี้

ปัญหายุ่งเหยิงขนาดนี้ ในฐานะคนฟังรุ่นใหม่ มีทางแก้หรืออยากให้ปัญหานี้มันถูกแก้ยังไงมั้ย ?

เจต : มีไอเดียครับ ไม่รู้จะทำได้มั้ย อย่างเทศกาลดนตรีเมทัลใหญ่ ๆ ของต่างประเทศ มันมีตั้งแต่วงรุ่นใหญ่ สายทรู จนถึงแนวแมส รุ่นใหม่ ๆ มารวมกัน ถ้า Headbangkok ทำแบบนั้นให้แข็งแรงได้ มันน่าจะดึงดูดต่างชาติมาบ้านเราได้มากกว่าที่เป็นอยู่ในตอนนี้

โจ้ : วงการมันเป็นเรื่องของ Connection ด้วยครับ ถ้าจะทำแบบนั้นวงการต้องเป็น Business มากกว่านี้ เพราะว่าถ้ามีนายทุนโผล่เข้ามาแล้วอยากรวมมันก็ทำได้เอง ตอนนี้มันเหมือนทุกคนทำตามความชอบ มันก็เลยออกมากระจาย 

บ้านเราจะมีโอกาสมีเฟสติวัลใหญ่ ๆ บ้างมั้ย ?

โจ้ : ตอนนี้ยังครับ พวกหลายแนวที่แอบเอาร็อกมาใส่ด้วยก็ยังไม่รอด เมทัลล้วนมันก็ยาก ต้องรอดูอนาคตว่าจะมีกระแสอะไรที่ทำให้เป็นธุรกิจมากกว่านี้มั้ย

เจต : ช่วง Retrospect ก็มีคนมางานใต้ดินเยอะมากครับ หลักพันได้ ตอนนั้น Retrospect ลากใต้ดินขึ้นไปบูมเยอะมาก เป็นปรากฎการณ์เลยครับ

โจ้ : Paradise Fest ก็เป็นการวางรากฐานที่ดีครับ ช่วงหลัง ๆ ที่ซบเซาไป ไม่มีใครกล้าจัดงานใหญ่ ๆ เท่าไหร่ เจ้าอื่นจะได้อยากทำบ้าง

วงเมทัลไทยหน้าใหม่ ไม่บูมเท่าสมัยก่อน

โจ้ : มันเหมือนฟองสบู่แตกประมาณนึงนะ ใคร ๆ ก็ทำ เหมือนเมื่อก่อนกว่าเราจะเป็นวงร็อกที่ประสบความสำเร็จมันยากกว่า พออยู่ในหน้าสื่อ คนดูอยู่แค่นั้น อย่างหิน เหล็ก ไฟ ออกทีวี มันก็มีอยู่แค่นั้น ไม่เหมือนตอนนี้ที่ใคร ๆ ก็เป็นวงร็อกได้ มันเลยเด่นขึ้นมายาก

เจต : อารมณ์เหมือนตอน Ebola ผุดขึ้นมา แล้วคนเริ่มรู้จักคนพูดถึงเยอะแบบโดดเด่นขึ้นมาเลย ตอนนี้เหมือนมันต้องแชร์พื้นที่กัน

การบลัฟกันของคนฟังมานานกับคนที่เพิ่งฟัง

โจ้ : มีทุกยุคเลยครับ (หัวเราะ)

เจต : มีเพียบเลยครับ ฟังมาก่อน ขิงกัน จริง ๆ เขาไม่รู้แนะนำกันไปก็จบแล้วครับ ขิงไปไม่ได้อะไรเลยนอกจากความสะใจ

โจ้ : สิ่งที่เราควรทำคือสร้างคนเพิ่ม เราปล่อยพลังแง่ลบไปคนก็ไม่มาทางนี้

ขิงแม้กระทั่งแพล็ตฟอร์มที่ใช้ฟัง

เจต : มีครับ ผมว่ามีทุกวงการแหละครับ ผมมองว่าเป็นเรื่องตลกไปแล้ว ไร้สาระ ไม่ได้สนใจ ผมฟังซีดี โจ้สะสมไวนิล

ซื้อแต่เสื้อ ไม่ซื้อแผ่นไม่ใช่ตัวจริงหรือเปล่า ?

โจ้ : สำหรับผม ไม่เลยครับ ยังไงก็ได้ให้ตังค์มันไปถึงคนทำงาน จะเป็นของแบบไหนก็ได้ ศิลปินเองก็ลดการทำลง

เดี๋ยวนี้วงทำเสื้อถี่กว่าแผ่นอีกครับ เพราะเขารู้ว่าต้องหาเงินกันยังไง

– โจ้ Headbangkok –

มีช่วงหนึ่งที่เราจะคุ้นกับภาพของเสื้อวงเมทัลที่ใคร ๆ ต่างก็เอามาใส่จนเป็นกระแสขึ้นมาพักหนึ่ง เริ่มจากดาราเอาเสื้อ Iron Maiden มาใส่ แล้วคนก็เริ่มใส่ตามกันมากขึ้น ใครจะไปคิดว่าวันหนึ่งเราเห็นภาพเสื้อ  Iron Maiden ได้ตามตลาดนัด ทั้งแขนกุด ทั้งเอวลอย ไซส์เล็กของสาว ๆ มาฟังความเห็นของชาว Metalhead ในเรื่องนี้กันบ้างดีกว่า

เจต : ไอ้ที่แปลกคือพวกที่ใส่เสื้อวงนั้นแต่ไม่รู้จักวงมากกว่า 

โจ้ : ไม่ได้ผิดอะไรหรอกครับ แต่แปลก เหมือนเซเลบใส่เสื้อ Iron Maiden

เจต : อารมณ์คืออยากให้พวกเขารู้จักวงพวกนั้นจริง ๆ อาจจะรักเสื้อตัวนี้มากขึ้นก็ได้ ประเด็นที่เสื้อมันเป็นของวงหรือของก็อปแค่นั้นเอง (หัวเราะ)

โจ้ : ใส่แท้ วงได้ตังค์ ไม่มีปัญหาอะไรหรอกครับ

เจต : ไม่คิดเหมือนกันครับว่าวันนึงจะมาเจอชาวแว๊นสก๊อยบ้านเราใส่เสื้อ Iron Maiden เล่นสงกรานต์กัน Bruce Dickinson มาเห็นคงดีใจ

โจ้ : กูเก็บเข้าตู้หมดเลย 

เจต : มันก็เป็นช่วง ๆ แหละที่พออะไรเกร่อขึ้นมาก็เขิน ๆ ที่จะทำด้วย เหมือนช่วงนึงที่ Linkin Park ดังขึ้นมา รู้สึกแมสเกิน อู่รถแถวบ้านที่ปกติเปิดลูกทุ่ง วันนึงเปิด Somewhere I Belong เราก็หืม มันเข้ามาถึงขนาดนี้เลยหรอ ในมุมมองของเด็กแหละครับ ตอนนั้น

ทุกคนจะมียุคหวงแนวของตัวเองแหละครับ ทำตัว Before It Was Cool
ทำตัวตลาดบน อยู่ที่ว่าใครคิดได้ก่อน

– โจ้ Headbangkok –

เจต : ผมมองว่าเจ๋งนะ สามารถทำเพลงให้เข้าถึงทุกกลุ่มของบ้านเราได้

มุมมองของคนนอกที่มองเข้ามา

ภาพลักษณ์ของชาวเมทัลที่เราคุ้นเคยคงเป็น หนวดเครา ผมยาว ระเบิดหู และเสื้อวง ดูรวม ๆ แล้วอาจจะเป็นลุคที่ดูดุดันเสียหน่อย สำหรับชาวเมทัลด้วยกันเองคงไม่รู้สึกอะไร เพราะมันเป็นเหมือนเครื่องแบบของพวกเขาไปแล้ว มาดูกันว่าสำหรับมุมของคนนอกที่มองเข้ามา ภาพลักษณ์แบบนี้ที่พวกเขาเป็นมันเป็นอุปสรรคในการใช้ชีวิตบ้างมั้ย ?

โจ้ : ผมว่าคนชินกับลุคแบบนี้มาหลายปีแล้วด้วย เลยไม่ค่อยเจออะไรแบบนี้เท่าไหร่

เจต : เพราะนิสัยส่วนตัวเราก็ไม่ได้ดุอะไรด้วย 

โจ้ : ส่วนใหญ่ถ้าเสื้อผ้าไม่เมทัล แต่ฟังจริง ๆ คนไม่ค่อยมีปัญหา แต่จะตะหงิดกับพวกที่แต่งตัวเหมือนแต่ไม่ได้ฟังนี่แหละครับ 

โดนทักผิดกับแนวอื่น ๆ มั่งมั้ย ?

เจต : ของผมเคยโดนช่วง Retrospect ดัง เราก็ใส่กางเกงทรงเดฟ ๆ กับเสื้อวง ก็มีคนทัก เรทโทฯ ก็ไม่ใช่เรทโทฯ ทุกคนมั้ย (หัวเราะ)

โจ้ : ผมก็โดน แม่ทักว่าเป็นฮิปฮอป ทุกวันนี้แม่ก็คิดว่าเป็นฮิปฮอปอยู่ ไม่แก้ด้วย (หัวเราะ) 

ของรักของหวงชาว Metalhead

แค่เห็นเสื้อก็รู้แล้วว่าเป็นชาวเมทัล เสื้อสีดำกับภาพปกอัลบั้มโหด ๆ แต่ใครจะรู้ว่าเสื้อของพวกเขานั้นมูลค่าสูงเอาเรื่องสำหรับเสื้อหนึ่งตัวอยู่เหมือนกัน อัลบั้มก็เช่นกัน บางแผ่นราคาสูงลิบ ยิ่งเป็นปีลึก หายาก เป็นแพล็ตฟอร์มหายากอย่างเทปฯ ไวนิล ราคายิ่งพุ่งเข้าไปใหญ่ มาดูกันว่าของรักของหวงของพวกเขาจะเป็นอะไรกันบ้าง

เสื้อตัวที่รักที่สุด

เจต : เสื้อที่รักที่สุดตอนนี้คงจะเป็น Suffocation อัลบั้ม Effigy Of The Forgotten มันเป็นอัลบั้มเดธเมทัลที่คลาสสิกมาตั้งแต่ยุค 90 มันหยุดทำไปนานแล้ว มันเพิ่มมาขายใหม่เมื่อปีที่แล้ว กว่าจะได้มาก็รอเป็นสิบปีครับ ส่วนใหญ่ผมจะซื้อตามอัลบั้มที่เรามี ซื้อให้ตรงตามปกอัลบั้ม

โจ้ : ตัวที่ใส่ตอนนี้เลยครับ เราซื้อเองที่คอนเสิร์ต Metallica ที่สิงคโปร์ มันเป็นงานที่บินไปดูที่ต่างประเทศครั้งแรก มันมีสตอรี่ในการเดินทาง เลยหวงเป็นพิเศษ มีช่วงนึงน้ำหนักขึ้นใส่ไม่ได้ เกือบขายละ  

อัลบั้มในดวงใจ

โจ้ : Meteora ของ Linkin Park เราเริ่มจากตรงนั้น งานชุดนั้นมันมีหลาย ๆ เพลงที่เชื่อมกับเราในหลายแง่มุม

เจต : แวบแรกในหัวคือ Slaughter of the Soul ของ At the Gates ครับ ชุดนี้เป็น Melodic Death Metal ที่มีอิทธิพลกับพวก Metalcore เอามาก ๆ เราอินกับดนตรีในช่วงเมทัลคอร์บูมมาก ๆ มันตอบโจทย์มาก ทั้งความลื่นไหลของเพลง ไม่แปลกที่ใคร ๆ ก็บูชาแบบขึ้นหิ้ง

แนะนำอัลบั้มสำหรับคนเริ่มฟัง

โจ้ : Linkin Park อัลบั้ม Hybrid Theory ฟังง่ายสุดสำหรับการเรียนรู้เมทัลยุคใหม่ หนักแต่ติดหู ง่ายต่อการต่อยอดฟังวงอื่น ๆ 

เจต : สำหรับผมถ้าจะแนะนำเด็กยุคใหม่คงต้อง Avenged Sevenfold อัลบั้มไม่หนัก ไม่ล้นเกินไป อัลบั้มที่ชื่อเดียวกับวง อัลบั้มที่สี่ ปกขาวอะครับ

โจ้ : พวกนี้จะเป็นเพลงที่หนักกว่าชาวบ้านแต่ติดหู มัน Melodic มันมีความ Pop ในตัว อย่าง That’s the Spirit ของ Bring Me the Horizon ถ้าอยากรู้จักพวกรุ่นเก่า ๆ ก็เริ่มจาก The Black Album ของ Metallica มันเป็นชุดที่ตัวเลือกอื่น ๆ ติดหู ฟังง่าย ทุกวันนี้ขายได้มากกว่าอัลบั้มใหม่ ๆ ด้วย

เจต : Guns N’ Roses อัลบั้ม Appetite for Destruction ก็พอได้ครับ เพลงฮิตอยู่ในอัลบั้มนี้หมดเลย ฟังอัลบั้มนี้ไปร้านเหล้าง่ายเลย

วงเปลี่ยนแนว คนฟังเปลี่ยนไป ?

หลาย ๆ วงที่แต่ก่อนคงเส้นคงวาอยู่ในแนวเมทัลแบบหนักหน่วง มาตอนนี้พวกเขากลับเปลี่ยนไป กลายเป็นวงร็อก เป็นนูเมทัล หรืออะไรที่ซอฟต์ลงมากกว่าที่เคยเป็น หรือฉีกเป็นแนวอื่นไปเลยก็มี จนสร้างความดราม่าให้กับแฟนเพลงที่รู้สึกไม่พอใจกับความเปลี่ยนแปลงของวง เหมือนรู้สึกว่าเคยชอบเพราะวงเป็นแนวนี้ พอเปลี่ยนแนวแล้วรู้สึกอกหักอย่างไงอย่างงั้น มาฟังความเห็นของสองคนนี้กันในเรื่องนี้

ผมยอมรับการเปลี่ยนแปลงได้ครับ แต่การเปลี่ยนแปลงนั้นมันต้องดีพอให้เรายอมรับ

– เจต Headbangkok –

เจต :  Suicide Silence ที่หลัง ๆ ปรับมาเป็นนูเมทัล แต่เขาเรียบเรียงไม่ดี เราก็ไม่โอเค ไม่ใช่ที่ไม่ฟังเพราะเขาเปลี่ยนแนว อย่าง Bring Me the Horizon หันมาเล่นซอฟต์ลงแต่เขาทำดี เราก็โอเค

โจ้ : ไม่ค่อยเซ็งนะครับ ฟังแล้วไม่ชอบก็ฟังอย่างอื่น ก็เข้าใจวงว่าถ้าเล่นเดิม ๆ ทุกวันมันก็เบื่อ ก็ดูว่าถ้าเขายังเปลี่ยนแล้วยังตรงกับเราก็ไม่มีปัญหาอะไร

ถ้ามันไม่ใช่ก็ไม่ด่า เพราะด่า เขาก็ไม่เปลี่ยนอยู่ดี

– โจ้ Headbangkok –

สุดท้ายแล้วเมทัลเองก็เหมือนเพลงแนวอื่น ที่คนนอกมักจะมองพวกเขาด้วยภาพลักษณ์ที่เห็น แต่ข้างในแล้วมันคือความชอบ ความหลงใหลในอะไรสักอย่าง ที่แต่ละคนมีไม่เหมือนกัน เหมือน Culture อื่น ๆ ที่ต้องอาศัยความเข้าใจในความแตกต่าง และคนในกลุ่มนั้นเองก็ต้องทำความเข้าใจมุมของคนนอกที่มองเข้ามาด้วยเช่นกัน ไม่ว่าจะตัวจริงรุ่นเก๋า หรือน้องใหม่หัดฟัง ทุกคนมีสิ่งที่เหมือนกันคือความรักในแนวเพลงนี้ นั่นคงจะมากพอให้ทั้งหมดรวมกันเป็นกลุ่มเป็นก้อนช่วยกันขับเคลื่อนวงการไปได้อย่างที่ควรจะเป็น

ใครที่อยากติดตามสองหนุ่ม Headbangkok และข่าวสารวงการเมทัลแบบไม่ต้องคอยหา Source ต่างประเทศเอง สามารถติดตามได้ที่ เว็บไซต์ และ Facebook

april
WRITER: april
Share on Facebook Share on Twitter Share on Line