Girls

เพราะรักคือความหลากหลาย “5 หนังสือว่าด้วยรัก”แต่ไม่ใช่รักแบบที่ผู้ชายอย่างเราเคยรู้จัก

By: PSYCAT February 11, 2019

ถ้าเดินดุ่ม ๆ เข้าไปถามคนร้อยคนว่า “ความรัก”คืออะไร ? เราอาจได้คำตอบเป็นร้อยแบบ (หรือมากกว่านั้น) เพราะความรักไม่ใช่แค่สีชมพูหวานฟุ้งงดงามเท่านั้น แต่ความรักคือความหลากหลาย ความรักคือเฉดสีสารพัดแบบเท่าที่มนุษย์จะจินตนาการไปถึง

เมื่อเดือนแห่งความรักวนกลับมาอีกหน UNLOCKMEN จึงอยากชวนผู้ชายทุกคนเข้าสู่ภวังค์แห่งความรักกันอีกครั้ง ด้วยวรรณกรรม 5 เล่มที่ว่าด้วยความรักหลายรูปแบบที่เรามั่นใจว่าไม่ใช่ความรักในแบบที่ผู้ชายอย่างเราเข้าใจมาก่อนแน่นอน

แผลลึกหัวใจสลาย

แผลลึกหัวใจสลาย
แปลจากหนังสือ: Never Let Me Go
ผู้เขียน: Kazuo Ishiguro
ผู้แปล: นารีรัตน์ ชุนหชา
สำนักพิมพ์: เอิร์นเนสต์ (Earnest)

Kazuo Ishiguro อาจไม่ใช่ชื่อที่คุ้นหูมากนักสำหรับผู้ชายที่ไม่ได้หลงใหลรื่นรมย์กับการอ่าน แต่เขาคือนักเขียนรางวัลโนเบลที่ในชีวิตนี้เราควรอ่านงานของเขาสักครั้ง ไม่ใช่เพราะเขาเป็นนักเขียนมือรางวัล แต่เพราะวรรณกรรมที่ว่าด้วยความรัก (และเรื่องราวอื่น ๆ ) ของเขาเล่มนี้จะชวนให้เราก้าวข้ามสู่พื้นที่แห่งรักในมิติใหม่ การตั้งคำถามถึงความเป็นมนุษย์ในแบบใหม่ ๆ ได้อย่างไม่น่าเชื่อ

“แผลลึกหัวใจสลาย” ไม่ได้มีแค่เรื่องความรักโดยตรง แต่คือเรื่องของการเติบโต การก้าวผ่านวันวัย ในห้วงเวลาสุดพิลึกพิลั่นที่เราขอแอบบอกว่าตอนจบจะชวนให้เรารู้สึกแปลกประหลาดอย่างไม่คาดคิด (แต่ก็ไม่อาจบอกได้มากกว่านี้จริง ๆ ) หลังอ่านจบเรารับรองได้ว่าเราจะตั้งคำถามสารพัดสารพันแตกกิ่งก้านไม่รู้จบ ซึ่งนั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อเราตกหลุมรักใครสักคน

หรือเป็นเราที่สูญหาย

หรือเป็นเราที่สูญหาย
ผู้เขียน: จเด็จ กำจรเดช
สำนักพิมพ์: ผจญภัย

สำหรับคนอื่น “หรือเป็นเราที่สูญหาย” อาจเป็นวรรณกรรมอะไรก็ได้ แต่เราขอนิยามว่านี่คือวรรณกรรมดิสโทเปียเวอร์ชั่นไทย ๆ มีฉากในไทย แต่พล็อตน่าสนใจจนวางไม่ลง แถมผสมไปกับเรื่องราวความรัก ความทรงจำ พื้นที่และความเป็นมนุษย์ได้อย่างลงตัว ลึกซึ้งและชวนสะอึกที่สุด

เรารักใครสักคน เพราะอะไร ? เพราะเขาเป็นเขาที่เรารัก ? เพราะนิสัยของเขา ? เพราะรูปร่างหน้าตาของเขาหรือเพราะอะไร ? สภาพแวดล้อม การงาน อาชีพของเขามีผลต่อเราแค่ไหน ? “หรือเป็นเราที่สูญหาย”คือเรื่องราวที่ว่าด้วยอะไรมากมาย แต่เนื้อหาส่วนหนึ่งคือเรื่องของผู้ชายที่รักสาวคาราโอเกะที่ขายเรือนกายแลกเงิน

ไม่ ไม่มีดราม่า ฟูมฟาย จเด็จเขียนทุกอย่างออกมาได้เหมือนเรื่องความรักเรื่องอื่น ๆ ซึ่งมันทำให้ทุกอย่างดูเรียบง่าย ดูจริง ชวนให้เราสำรวจตัวเอง เข้าใจคนอื่น และเข้าใจความรักในแบบอื่น ๆ ที่เราไม่เคยคิดว่าเราจะเข้าใจ ควบคู่ไปกับปริศนาแวดล้อมต่าง ๆ ของตัวละครและเมืองดิสโทเปียที่ชวนให้เราค้นหาคำตอบ

อีกวันแสนสุขในปี 2527

อีกวันแสนสุขในปี 2527
ผู้เขียน: วิวัฒน์ เลิศวิวัฒน์วงศา
สำนักพิมพ์: เม่นวรรณกรรม

วิวัฒน์ยังคงความเป็นวิวัฒน์ในทุกเล่มที่เราอ่าน ความรักที่ไม่ได้มาแบบโดด ๆ แยกขาดจากสรรพสิ่ง แต่เป็นความรักที่อยู่ในชีวิตจริง ความรักที่บางทีเราอาจรักคนที่สังคมบอกว่าไม่ควรรัก ความรักที่หลายครั้งเขาก็จากไปแล้วไกลแสนไกลเหลือไว้เพียงภูตผีแห่งตัวตนเขาที่เราคิดว่ามีอยู่จริง หลอกหลอนวนเวียนไม่รู้จบอยู่แบบนั้น

เราไม่อาจบอกว่า “อีกวันแสนสุขในปี 2527” เล่าเรื่องความรัก แต่เราอยากบอกว่าความรักก็เป็นเช่น “อีกวันแสนสุขในปี 2527” ที่มันผสมปนเปกับทุกสิ่งทุกอย่างจนไม่อาจแยกความรักออกจากชีวิตและสิ่งอื่นได้

เราอาจหลงรักใครสักคนที่มีความคิดเห็นทางการเมืองเหมือนหรือต่างจากเรา เราอาจหลงรักใครสักคนที่มีครอบครัวแล้ว เราอาจรักใครสักคนแล้วแยกไม่ออกว่านี่คือความรักหรือความใคร่ ใช่ ความรักเป็นแบบนั้น ถ้าไม่เกิดกับตัวเองจะไม่อาจเข้าใจ และ ใช่ กับงานของวิวัฒน์ก็เช่นกัน ถ้าไม่อ่านเองก็ไม่อาจเข้าใจได้แน่ ๆ

รักตกขอบ

รักตกขอบ
ผู้เขียน: ฮิมิโตะ ณ เกียวโต
สำนักพิมพ์: มติชน

กล้าพูดเต็มปากว่าหนังสือเล่มนี้คือเล่มแรกที่ตบหน้าเราแรง ๆ ให้ตื่นจากฝันหวานที่ว่าความรักมีเพียงหนึ่งแบบ หนึ่งแบบที่สมบูรณ์สวยหวาน “รักตกขอบ” พาเราพุ่งทะยานเข้าสู่พื้นที่แห่งความรักในรูปแบบอื่น ๆ รูปแบบอื่น ๆ ที่ตกจากขอบความเข้าใจของสังคม ตกขอบจากความโรแมนติกตามภาพจำของละครหลังข่าว

แต่มันเป็นการตกขอบที่เราชอบมาก เพราะไม่ว่ามันจะไม่ตรงกับกรอบที่ที่สังคมกำหนดไว้เพียงไหน แต่ความรักก็คือความรัก ความสัมพันธ์ก็คือความสัมพันธ์ที่มันมีอยู่จริง ไม่ว่าคนจะพยายามปฏิเสธมันแค่ไหนก็ตาม รับรองว่าเราจะมองความรักไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

หยดน้ำหวานในหยาดน้ำตา

หยดน้ำหวานในหยาดน้ำตา
ผู้เขียน: อุรุดา โควินท์
สำนักพิมพ์: มติชน

เราอ่าน “หยดน้ำหวานในหยาดน้ำตา” ซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ ไม่ใช่เพราะมันคือเรื่องรักตื่นเต้น หวือหวา หวานแหวว แต่เพราะมันเรียบง่าย มันธรรมดา มันมีหยดน้ำหวานและมันมีหยาดน้ำตาอยู่ด้วยกันนั่นแหละ

หลายครั้งที่ความรักในจินตนาการของเราคือนิยายสักเรื่องที่จบลงอย่างแฮปปี้เอนดิ้ง แต่เล่มนี้จะทำให้เราเข้าใจแก่นแท้ของความสัมพันธ์ บางวันที่เรารัก บางวันที่เราทะเลาะกัน บางวันที่เราทำกับข้าวกินกัน บางวันที่เราต้องอดทนรอในวันที่ไม่มั่นใจว่าเขาจะหายไปกับใครหรือเปล่า บางวันที่งานของเขาสำคัญกว่ารักของเรา ฯลฯ

เพราะความรักไม่ใช่แค่วันหนึ่งวัน แต่ความรักคือชีวิต คือแต่ละวันที่เราเคลื่อนผ่านไปด้วยกัน และนั่นแหละคือสิ่งที่หยดน้ำหวานในหยาดน้ำตาทำให้เรายอมรับความรักในแบบที่มันเป็น

 

อยากลองอ่านสักเล่ม หรือจะเลือกไปให้คนที่เรารักอ่านสักเล่มก็ไม่ผิดกติกาแต่อย่างใด เราไม่มีรูปแบบใดตายตัวให้กับหนังสือที่เล่าเรื่องรักทั้ง 5 เล่มนี้ เพราะที่ความรักมันงดงามก็เพราะมันไม่มีขีดแบ่งเช่นกัน

PSYCAT
WRITER: PSYCAT
Share on Facebook Share on Twitter Share on Line