เล่มเกมแต่ปิดเกมเองคนเดียวไม่ได้ นี่คือลักษณะของเกมยุคนี้ที่ออกแบบมาให้เป็น Multiplayer หรือใช้ผู้เล่นหลายคนเพื่อพิชิตเกม ไม่ว่าจะเป็นแนวแบทเทิลหรือเก็บเลเวลเองก็ต้องมีตี้ มีแคลนอยู่ เพื่อให้ได้รับสิทธิพิเศษหรือผ่านเควสจนสำเร็จ แต่เวลาที่เราเข้าไปเริ่มเกมทีหลังคนอื่น เป็นมือใหม่ เราก็งก ๆ เงิ่น ๆ ขยับฝืด ยืนโง่ ไม่ได้ชำนาญเหมือนคนอื่นที่อยู่มาก่อน ไอเทมที่มีติดตัวก็ไม่เทพ จนเพื่อนต้องคอยแบก หลายครั้งมันกลายเป็นเหตุผลให้เรารู้สึกแย่กับตัวเองเพราะกลัวว่าจะกลายเป็นตัวถ่วงของทีม ยิ่งพอเปิดไมค์ เปิดลำโพงทีมก็ได้ยินเสียงสบถค่อนขอด เรียกชื่อในเกมของเราแล้วบอกว่าเรามันไก่ (ไก่อ่อน) ยิ่งปวดจี๊ดไปถึงใจ จนบางทีน้อยใจโชคชะตาว่าถ้าเป็นภาระแบบนี้กูเลิกเล่นเลยดีกว่า “Multiplay Phobia” เป็นศัพท์ใหม่ที่บัญญัติอาการนี้จากเกมเมอร์ชาวญี่ปุ่นที่ระบายผ่านทวิตเตอร์ของเขา@shimesaba67 ว่ากำลังประสบปัญหานี้เข้าอย่างจัง 最近ネットゲームで「マルチプレイ恐怖症」というのにかかっている勝手に自分で命名した病気なんだけど自分のプレイのせいで、味方に迷惑かけてないか?とか、マイナス思考になってゲームするのが怖くなっちゃう症状なんだけど わかってくれる人いるかな… — しめさば帝国 (@shimesaba67) March 25, 2019 “ไม่นานมานี้ฉันเป็นทุกข์จากการเป็น ‘Multiplay Phobia’ ศัพท์นี้ฉันคิดขึ้นเองเพื่ออธิบายอารมณ์แย่ ๆ ที่เกิดขึ้นกับตัวเอง เพราะรู้สึกว่าตัวเองกังวลว่าการเล่นไม่เก่งว่าอาจจะสร้างความรำคาญให้กับคนอื่น ๆ ในทีมที่เล่นด้วยกันจนตอนนี้รู้สึกไม่อยากเล่นเกมอีกต่อไปแล้ว สงสัยว่าคนอื่นจะรู้สึกแบบนี้เหมือนกันบ้างไหม….” ทันทีที่มันถูกทวีตขึ้นไป เสียงไก่หัวอกเดียวกันจากทั่วทุกสารทิศก็ถาโถมเข้ามาให้กำลังใจทันที แน่แหละเพราะคนที่เล่นไม่เก่งมันต้องมีมากกว่าคนเก่งอยู่แล้ว ขณะที่บางคนก็เข้ามาให้คำแนะนำการเล่นให้สบายใจด้วยว่าให้ลองไปเล่นกับคนที่รู้จักแทน “เฮ้ย ที่พูดมานี่เราเลย” “เราเลิกเล่นเกมที่ต้องเข้าร่วมกิลด์หรือเล่นกับคนอื่นไปนานแล้ว” “ถ้าเล่นกับคนกันเองที่รู้จักเรายังโอเคนะ แต่ถ้าเล่นกับคนที่ไม่รู้จักมาก่อนเลย
เคยลองนับหรือไม่ว่าปกติแล้วมนุษย์เงินเดือนอย่างเรา ๆ ทำงานอาทิตย์ละกี่ชั่วโมง ? คำตอบที่ได้คือ 40 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ แต่พนักงานกินเงินเดือนส่วนใหญ่ในญี่ปุ่นจะต้องทำงานล่วงเวลาหนักถึง 60 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ จนสามารถเรียกว่าความขยันหมั่นเพียรและการทำงานหนักของชาวญี่ปุ่นกลายเป็นวัฒนธรรมไปแล้ว อย่างไรก็ตาม ความขยันหมั่นเพียรที่มากจนเกินไปของคนญี่ปุ่นทำให้เกิดอาการ คาโรชิ (Karoshi syndrome) อาการเสียชีวิตจากการทำงานหนักจากโรคหัวใจ หลอดเลือด อาการซึมเศร้า และความเครียด และเหล่าพนักงานผู้ขยันขันแข็งบางคนก็หาทางแก้ปัญหาด้วยการออกไปดื่มเหล้าจนหัวทิ่ม UNLOCKMEN ได้รวบรวมภาพของมนุษย์เงินเดือนที่อ่อนล้าตามถนนหนทางและสถานที่ต่าง ๆ ในญี่ปุ่นมาให้ได้ดูกัน ที่มีทั้งคนที่ทำงานหนักจนต้องขอนอนสักงีบก่อนถึงบ้าน หรือเมาจนต้องนอนข้างถนนเพราะเดินไม่ไหว ไปจนถึงคนที่สิ้นหวังกับสิ่งที่ต้องเจออยู่ทุกวัน แม้เงินจะเป็นปัจจัยสำคัญและงานอาจหมายถึงคุณค่าและการมีชีวิตอยู่ แต่อะไรที่ล้นเกินจนเราไม่อาจแบ่งเวลาไปให้กับสิ่งอื่น ก็อาจหมายถึงความไม่พอดีที่เราต้องลุกขึ้นมาปรับตัว ช่วงวันหยุดนี้ก็อย่าลืมพักผ่อนชาร์จพลังให้ตัวเอง มีชีวิต มีเวลาให้ตัวเองบ้าง เพื่อกลับไปลุยทำงานต่อได้อย่างไม่เหนื่อยมากเกินไปนัก SOURCE
เราเคยชินกับการเรียนในระบบ และอยู่กับไม้บรรทัดทางสังคมที่บอกว่า “ปริญญา” เป็นเครื่องยืนยันความรู้ “เวลา” เป็นประสบการณ์ที่สั่งสมมาที่ทำให้เหนือกว่า ส่วน “ร่างกาย” ที่โรยรา สมองที่เริ่มล้าจากเลขอายุที่เพิ่มขึ้น คือเครื่องบอกความทรงภูมินั้น แต่โลกกว้างใบนี้ยังคงมีอีกหลายสิ่งที่เราไม่รู้ ชีวิตไม่ได้จบแค่ห้องเรียนและออฟฟิศที่เราต้องอยู่กับมันทุกวัน แค่ก้าวออกจากสถานที่เดิมระหว่างทางที่พบเจออาจจะเป็นห้องเรียนอีกห้องที่เรามองไม่เห็นหรือไม่เคยสังเกต เมื่อตัวเราเข้าใจเรื่องนี้ดี และมีกลุ่มคนที่เข้าใจเรื่องการเรียนรู้ และเก่งเรื่องพัฒนาศักยภาพอย่าง SEAC ศูนย์พัฒนาและส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตแห่งภูมิภาคอาเซียน จัดทอล์กเกี่ยวกับประเด็นนี้ UNLOCKMEN จึงไม่พลาดไปร่วมฟัง The Talk#LifeLongLearning หัวข้อ #TestofLife: ‘เรียนรู้’ สู่การสร้างทางเลือกชีวิตที่ไม่ยึดติดกรอบ ที่จัดขึ้นที่ The Garage ในวันที่ 27 มีนาคม 2562 ที่ผ่านมา สปีกเกอร์ 5 ท่านที่ได้รับเชิญมาพูดคุย มาจากต่างวัย ต่างสาขาอาชีพ ได้แก่ คุณพี – ดร. รพีรัฐ ธัญวัฒน์พรกุล (ที่ปรึกษาแก้ปัญหาการเงิน เจ้าของเพจ “มนุษย์เงินเดือนพันธุ์ใหม่”) คุณพลอย – พลอยไพลิน ตั้งประภาพร (นักแสดงและเจ้าของเพจพลอยเรียนจบแล้วทำอะไรต่อ?) คุณจุ้ย
ทันทีที่เดือนเมษายนมาถึง นอกจากวันหยุดยาวสะใจ อากาศร้อน กิจกรรมกลางแจ้งสุดระห่ำและสาว ๆ ในชุดเซ็กซี่ท้าแดดลมริมทะเล อีกอย่างหนึ่งที่ชายไทยอย่างเรา ๆ คงอดนึกถึงไม่ได้ คือเรื่องสำคัญอย่างวันคัดเลือกทหารกองประจำการ หรือ “การเกณฑ์ทหาร” ที่เราเรียก ๆ กันนั่นเอง การเกณฑ์ชายไทยมาเป็นทหารรับใช้ชาติอย่างเป็นกิจจะลักษณะเริ่มต้นตอนรัตนโกสิทร์ศก 124 (พ.ศ.2448) หรือเมื่อ 114 ปีก่อน โดยได้รับอิทธิพลเรื่องการเป็นทหารมืออาชีพมาจากชาติตะวันตก เพราะก่อนหน้านี้เราเกณฑ์ผู้ชายไปรบด้วยระบบไพร่ จนกระทั่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงยกเลิกระบบไพร่และทาสนั่นเอง UNLOCKMEN เลยอาสาพาไปสำรวจประเทศอื่นกันบ้างว่าเขามีการเกณฑ์ทหารเหมือนบ้านเราไหม? หรือเขาบังคับทุกคนเป็นทหารกันหมดโดยไม่ต้องจับใบดำใบแดงกันเลย? แล้วถ้าเขาไม่เกณฑ์ทหารเขาหาคนไปเป็นทหารกันอย่างไร? เกาหลีใต้: เมื่อผู้ชายทุกคนต้องเป็นทหาร เริ่มด้วยประเทศแถบเอเชียอย่างเกาหลีใต้กันก่อนเลย ถ้าเราเคยแอบฟังสาว ๆ ผู้ประกาศตนเป็นติ่งเกาหลีคุยกันอยู่บ้าง เราคงเคยได้ยินมาว่านักร้องหนุ่มขวัญใจพวกเธอคนนั้นคนนี้ต้องตบเท้าเข้ากรมไปเป็นทหาร นอกจากจะทำให้พวกเธอต้องเสียน้ำตาไปหลายหยด เราก็อาจอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมนักร้องหนุ่มเกาหลีนี่ต้องโดนทหารไปซะทุกคน เขาเกณฑ์เฉพาะดาราหรือเปล่า? คำตอบก็ไม่ยากเกินคาดเดา ก็เกาหลีใต้ไม่มีจับใบดำใบแดงให้เสียเวลา เพราะผู้ชายทุกคนต้องเป็นทหาร! กฏหมายรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐเกาหลีบทที่ 2 มาตรา 39 ซึ่งตราขึ้นตั้งแต่ปี ค.ศ.1965 ระบุไว้ชัดเจนว่าผู้ชายเกาหลีอายุระหว่าง 18-35 ปีจะต้องเป็นทหารกองประจำการ เราอาจยังสงสัยว่าทำไมช่วงอายุถึงได้กว้างขนาดนั้น? นั่นเป็นเพราะรัฐอนุญาตให้ผู้ชายสามารถเลือกได้ว่าจะเข้าเป็นทหารกองประจำการตอนไหน บางคนอาจจะรอเรียนจบก่อน บางคนก็เป็นทหารก่อนเสียเลยแล้วค่อยกลับมาเรียนใหม่ ในขณะที่บางคนอาจจะทำงานเก็บเงิน
เหล่านักดื่มทั้งหลายคงเคยผ่านการดื่มสุรากันมาแล้วหลายสมรภูมิ บางครั้งก็ดื่มกันหนักหน่วงหรือบางคนถึงขั้นเสพติดการดื่มแอลกอฮอล์ไปเลย ถ้าชาว UNLOCKMEN คนไหนรักในการดื่มถึงขนาดที่ขาดมันไม่ได้ ก็ขอให้ระวังภาวะสุราเป็นพิษ (Alcohol Poisoning) เอาไว้ให้ดี ถ้าจะพูดให้เข้าใจง่ายก็คืออาการที่เกิดจากการดื่มสุราปริมาณมากในระยะเวลาสั้น ๆ ซึ่งอาจทำให้ภาวะที่ว่านี้ส่งผลเสียต่อสุขภาพจนอาจเป็นอันตรายถึงชีวิต เมื่อปลายปีที่แล้ว Nguyen Van Nhat หนุ่มเวียดนามวัย 48 ปีดื่มสุรา “เถื่อน” ในงานปาร์ตี้เข้าไปปริมาณมาก ถูกหามส่งเข้าห้อง ICU จากการตรวจของแพทย์พบว่าระดับปริมาณแอลกอฮอล์ในร่างกายสูงกว่าที่กฎหมายกำหนดมากถึง 1,000 เท่า! แพทย์เวียดนามเลือกวิธีรักษาโดยให้ชายคนนี้ดื่มเบียร์เข้าไปครั้งละ 1 กระป๋องต่อเวลา 1 ชั่วโมง เป็นระยะเวลารวม 15 ชั่วโมง (เท่ากับว่าเขาดื่มทั้งหมด 15 กระป๋อง) สิ่งที่น่าแปลกใจก็คือการรักษาครั้งนี้ได้ผล! หลังจากการรักษาพบว่าอาการดีขึ้นมาก ถึงแม้จะยังมีอาการเมาค้างอยู่บ้าง นักดื่มตัวยงหลายท่านที่กำลังอ่านอยู่คงแปลกใจ และเกิดคำถามขึ้นมาว่าทำไมการรักษาโดยการให้ดื่มแอลกอฮอล์เพิ่มเข้าไปอีกถึงช่วยได้? เหตุผลคือแอลกอฮอล์นั้นแบ่งออกเป็นสองประเภทได้แก่ เมทานอล (Methanol) และ เอทานอล (Ethanol) ที่พบได้ในเบียร์ ในส่วนของเมทานอลนั้นส่วนใหญ่แล้วจะพบได้จากสุราคุณภาพต่ำ ถ้าได้รับเข้าไปในปริมาณมากจะส่งผลเสียต่อระบบประสาท สิ่งที่ตามมาอาจทำให้ตาบอดหรือเสียชีวิตได้ ในทางตรงกันข้ามสารเอทานอลที่สามารถพบได้ในสุราคุณภาพสูงจะไม่ส่งผลเสียเท่าเจ้าเมทานอล เนื่องจากร่างกายของคนเราสามารถกำจัดเอทานอลได้เร็วกว่าเมทานอลถึง 10 เท่า
เคยเกลียดใครสักคนเหมือนมันแย่งแฟนเรา หักหลังเรา เลียเจ้านายแล้วบลัฟเรา หรือไปทำสารพัดเหตุผลที่จะทำให้เราเกลียดทั้งที่ไม่เคยเจอหน้ากันมาก่อนไหม คนแบบนั้น บางทีก็แทรกซึมเข้ามาในวงโคจรชีวิตเราแบบเพื่อนของเพื่อน แฟนเพื่อน หรือเจอกันตามพื้นที่สาธารณะอย่างคอนเสิร์ต ปาร์ตี้ บางทีก็เป็นแค่คนที่เดินผ่านบนถนน แต่เราเกิดหัวร้อน ไม่ถูกชะตา และพร้อมแลกหมัดด้วยตลอดเวลา “ไอ้คนนี้มันร้ายลึก” ถ้าคนล่าสุดที่เจอทำให้คุณรู้สึกหงุดหงิดจนสบถคำนี้ออกมาภายในไม่กี่นาทีแรกที่สบตา เหมือนโดนมันเหยียบเท้า หยุดถามตัวเองสักนิดว่า “ความร้ายลึกมันมาจากไหน” ทั้ง ๆ ที่คนแปลกหน้าคนนั้นไม่ได้ทำอะไรให้เราเสียด้วยซ้ำ หากคุณไม่ได้คำตอบกับตัวเอง แถมไม่มีทีท่าว่าจะควบคุมมันได้ UNLOCKMEN ชวนคุณมาตั้งสติ ค้นหาต้นตอของมันอย่างมีเหตุผลด้วยหลักทางจิตวิทยา เพราะบางครั้งสิ่งที่คุณเกลียด มันอาจจะไม่ใช่สิ่งที่คุณแค่ “คิดไปเอง” หรือมี “ฌาณชั้นสูง” เทพประทับจากที่ไหนแต่มีเบาะแสบางอย่างซ่อนอยู่ในนั้น Thin Slices Theory : มองเปลือกแล้วเดาแก่น “Thin Slices” คือทฤษฎีทางจิตวิทยาว่าด้วยการตัดสินคนใน 5 นาทีที่พบเห็น ซึ่งสามารถนำมาใช้อธิบายปรากฏการณ์เกลียดขี้หน้าฉับพลันได้ โดยเฉพาะเวลาที่เราอคติกับใครโดยไม่รู้สาเหตุ มนุษย์ทุกคนมักมีกระบวนการตัดสินจากการสังเกตหรือเห็นข้อมูลบางส่วนในแวบแรกที่พบกัน โดยตัดสินใจด้วยระดับจิตใต้สำนึก เราพร้อมให้คะแนนทุกคนในสายตาทันทีอย่างไม่ทันรู้ตัว ประเมินจากรูปลักษณ์และอวัจนภาษาที่เห็น ส่วนบางคนที่เรามีโอกาสพูดคุยด้วย ประโยคที่เขาพูดอาจจะกลายเป็นหนึ่งในการตัดสินใจเราด้วยเช่นกัน “เขาไม่ได้ทำกับเรา แล้วใครทำให้เราเกลียดกันแน่?” สาระที่อธิบายผ่านการวิจัยนี้คือ เคยมีใครคล้าย ๆ คนแปลกหน้าพวกนี้นี่แหละที่เกี่ยวข้องกับเราแล้วสร้างประสบการณ์บางอย่างที่เราเกลียด ภาพลักษณ์เหล่านั้นมันดันสะท้อนกลับมาให้เราเห็นในร่างใหม่ของคนแปลกหน้าทั้งที่เราเองก็จำไม่ได้แล้ว เช่น ตอนเด็ก
ถ้าจะพูดถึงคนที่เริ่มจากศูนย์ แต่สามารถก้าวสู่การประสบความสำเร็จได้อย่างสวยงาม หนึ่งในนั้นต้องมีชื่อของ ‘Jack Ma’ เจ้าพ่อแห่งอาณาจักร Alibaba มหาเศรษฐีอันดับอันดับ 1 ของ Asia ถ้าใครเคยอ่านชีวประวัติของผู้ชายคนนี้คงพอจะรู้ว่าเขาเกิดมาในครอบครัวยากจน เรียนไม่เก่ง ไม่มีความคิดสร้างสรรค์ เรียกว่าต้นทุนชีวิตติดลบสุดขั้ว แต่วันนี้เขาคือผู้ชายที่ทั่วโลกจับตามองทุกการเคลื่อนไหว การจะมาถึงจุดนี้ได้ วิธีคิดหรือทัศนคติของเขาต้องไม่ธรรมดา ซึ่งในงานสัมนาที่ Davos ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ Jack Ma พูดถึงเรื่องนี้ และมีหลายประโยคที่น่าสนใจ เราจึงอยากนำมาแบ่งปันเพื่อปลุกไฟในชีวิตให้กับทุกคน “ตอนที่ผมเริ่มก่อตั้ง Alibaba แน่นอนว่าผมกลัว และเต็มไปด้วยความไม่เชื่อมั่น แต่สิ่งที่ผมเชื่อคือ ไม่มีใครเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องอนาคตหรอก ทุกคนต่างก็ต้องเรียนรู้ ลองผิดลองถูกด้วยกันทั้งนั้น” “ในโลกธุรกิจ อย่ากังวลเรื่องคู่แข่ง อย่ากลัวที่จะเผชิญความกดดัน ถ้าคุณกลัว ก็จงอย่าเป็นนักธุรกิจ… ถ้าคุณสร้างมูลค่าให้กับสิ่งใดได้ นั่นคือโอกาส ปัจจุบันนี้ทั่วโลกกำลังกังวล หมายความว่านี่คือโอกาสที่ดีมาก ๆ ของคุณ” “งานแรกคือสิ่งสำคัญที่สุด คุณไม่จำเป็นต้องเริ่มต้นกับบริษัทยักษ์ใหญ่มีชื่อเสียง แต่คุณควรจะเริ่มทำงานกับหัวหน้าที่สามารถสอนคุณได้ ทั้งแง่การเป็นมนุษย์ที่ดี คนทำงานที่ดี ดำเนินชีวิตด้วยความเหมาะสม ถ้าคุณเจอหัวหน้างานแบบนั้น ผมแนะนำให้คุณทำงานที่นั่นอย่างน้อย 3 ปี” เราจะสอนเด็ก ๆ
“ครั้งแรกที่ผมสูบกัญชา ตอนนั้นผมอายุแค่ 8 ขวบ” วลีสั้น ๆ จากปากของ Danny Trejo นักแสดงที่เราคุ้นเคยในบทบาทตัวร้ายสัญชาติเม็กซิกันซึ่งเป็นเครื่องยืนยันอย่างดีว่า ชีวิตของเขานั้นเคยผ่านเรื่องราวโชกโชนมามากแค่ไหน ด้วยผลงานภาพยนตร์มากกว่า 100 เรื่อง ไล่ตั้งแต่บทตัวประกอบตอนเริ่มเข้าวงการ ไปจนถึงพระเอกในหนังอย่าง Machete ล้วนเป็นเครื่องพิสูจน์ความสำเร็จของ Danny ได้เป็นอย่างดี แต่ใครจะรู้ว่า ก่อนจะกลายเป็นคนที่มีชื่อเสียงอย่างทุกวันนี้ ชีวิตของเขาเคยจมดิ่งสู่ด้านมืดของโลกไปลึกมากแค่ไหน วัยหนุ่มที่โชกโชน Danny Trejo เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ปี 1944 อาศัยอยู่ในย่าน Echo Park , Los Angeles พ่อแม่ของ Danny เป็นคนงานก่อสร้างชาวเม็กซิกันหาเช้ากินค่ำ จึงไม่มีเวลาดูแลเอาใจใส่ลูกมากนัก ลุงแท้ ๆ ที่เป็นทั้งขี้ยาและพ่อค้าขายอาวุธ จึงกลายเป็นคนสอน Danny ให้รู้จักโลกใบนี้อย่างลึกซึ้งแทน แต่เป็นในด้านที่ต่างจากเด็กคนอื่นอย่างสิ้นเชิง ตอนอายุได้ 12 ปี ลุงสุดที่รักของ Danny ต้องการจะปล้นร้านค้าแห่งหนึ่ง แน่นอนว่าคนขับรถไม่ใช่ใครนอกเสียจาก
เชื่อว่าผู้ชายทุกคนเติบโตขึ้นพร้อมกับการมีฮีโร่ในดวงใจที่แตกต่างกันออกไป ไม่ว่าจะเป็นฮีโร่ที่ถูกสร้างขึ้นจากจินตนาการผู้มาพร้อมพลังพิเศษเพื่อช่วยเหลือโลกมนุษย์ หรือจะเป็นฮีโร่ที่มีอยู่จริงในประวัติศาสตร์ แม้จะไม่ได้มีพลังพิเศษอะไร แต่ก็สามารถใช้สองมือ สมอง และหัวใจ ในการสร้างสรรค์เปลี่ยนแปลงโลกให้เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น ซึ่งสำหรับเราจะชื่นชอบฮีโร่อย่างหลังมากเป็นพิเศษ เพราะนอกจากพวกเค้าเหล่านั้นจะฝากสิ่งที่ยิ่งใหญ่เอาไว้ในโลก ยังเป็นการเตือนตัวเองว่าศักยภาพของมนุษย์นั้นยิ่งใหญ่ขนาดไหน และสร้างกำลังใจให้เราว่า วันนึงเราก็อาจจะเป็นฮีโร่ที่สร้างประโยชน์ให้กับคนรุ่นหลังได้เช่นกัน คุณวิชัย ศรีวัฒนประภา เป็นบุคคลที่เหมาะสมกับคำว่าฮีโร่คนไทย ซึ่งนอกจากบทบาทของการเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จเจ้าของ King Power ภาพชาวต่างชาติหลายพันคนที่ออกแสดงความเสียใจหลังการจากไปของท่านยังทำให้เรารู้ว่าไม่ใช่แค่ในประเทศไทย แต่คนไทยคนนี้ยังเป็นที่รักของทุกคนเมือง Leicester มากแค่ไหน แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะนั่งในเก้าอี้ตำแหน่งประธานสโมสรแล้วจะเป็นที่รักของทุกคนได้ แต่มันคือสิ่งที่ทุกคนในเมืองได้เห็นด้วยสายตาตัวเองถึงความทุ่มเทที่คุณวิชัยมีให้ชาวเมือง Leicester และสโมสร Leicester City พูดถึงคำว่าประธานสโมสรฟุตบอล คุณนึกถึงอะไร? มหาเศรษฐีที่ซื้อสโมสรฟุตบอลเพื่อความเท่? นักธุรกิจที่ต้องการซื้อมาขายไปเพื่อทำกำไรเข้ากระเป๋าตัวเอง? อาจจะถือเป็นโชคดีของ Leicester City ที่มีประธานสโมสรชาวไทยผู้ตั้งเป้าหมายอย่างแน่วแน่ว่าอยากจะเข้ามาเพื่อพาทีมไปให้ไกลถึงความฝัน แฟนคลับมักจะเป็นภาพของประธานสโมสรชาวไทยในวัย 60 ปี คอยยิ้มแย้มเชียร์ฟุตบอลอยู่เคียงข้างทุกคนอย่างอบอุ่นข้างสนาม ชายผู้ทุ่มเทเวลา ทรัพย์สิน และแรงกายแรงใจ เพื่อสร้างโอกาสแห่งความสำเร็จที่แม้แต่นักเตะหรือกองเชียร์เองก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะเป็นไปได้ให้กับสโมสร โดยไม่สนการสร้างภาพข่าว ไม่แม้แต่จะให้สัมภาษณ์ออกสื่อ แต่ท่านเลือกใช้เวลาไปกับการทำงานที่ตัวเองถนัดจนสามารถเปลี่ยนความฝันที่ไม่มีชาว Leicester คนไหนคาดคิดว่าจะเป็นจริงได้ ขึ้นเป็นแชมป์ English Premier League ในปี 2016
หนึ่งในรูปแบบการทำนายที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในโลกคือการทำนายตามลัคนาราศีเกิดโดยแบ่งออกเป็น 12 ลัคนาราศี โดยเรื่องราวการทำนายส่วนใหญ่ก็หนีไม่พ้นเรื่องงาน, เงิน, ความรัก, ครอบครัว และสุขภาพ จะดีหรือร้ายก็ว่ากันไปตามแต่ละราศี แต่ในวันนี้การทำนายลักษณะนิสัยตามชะตาราศีจะ UNLOCK ไปอีกขั้น เมื่อ Annabel Gat, Lisa Stardust, Caitlin McGarry, และ Randon Rosenbohm นักโหราศาสตร์จาก Broadly Vice จะนำดวงชะตาของแต่ละราศีมาผูกติดกับกัญชา แล้วสับแหลกออกมาโดยละเอียดว่าแต่ละราศี High แบบไหนถึงจะเหมาะสมที่สุด เป็นมิติใหม่แห่งการทำนายทายทักที่ดูน่าสนใจ เพลิดเพลินและน่าจะถูกใจหนุ่ม ๆ สายเขียวแน่นอน Aries ราศีเมษ ราศีเมษเป็นประเภทมีพลังและความมั่นใจในตัวเองสูง พวกเขาชื่นชอบกัญชาคุณภาพดีเพราะนั่นคือสิ่งที่คิดว่าตัวเองสมควรจะได้รับ “ราศีเมษต้องการสิ่งที่ดีที่สุดเสมอ” Lisa Stardust กล่าว พวกเขาไม่สนใจว่ากัญชาคุณภาพดีจะมีราคาแพงแค่ไหน พวกเขาพร้อมจ่ายเสมอ ถึงแม้จะถังแตกอยู่ พวกเขาก็ไม่ง้อกัญชาห่วย ๆ อยู่ดี สิ่งที่พวกเขาทำคือการปลูกกัญชาคุณภาพดีไว้สูบเองเสียเลย ถึงจะดูเจ้าระเบียบในการเลือกสายพันธุ์กัญชา แต่แท้จริงแล้วชาวราศีเมษเป็นคนสนุกสนาน พวกเขาจะชวนคุยหรือเล่าเรื่องสนุก ๆ ให้ทุกคนหัวเราะอยู่เสมอ เป็นคนที่วงกัญชาจะขาดไม่ได้เลย อย่างไรก็ตามในทางตรงข้าม Stoner ราศีเมษบางคนเมื่อ High ก็อาจจะจมดิ่งสู่ห้วงความเศร้าได้ ทางเลือกคืออาจจะต้องเปลี่ยนจากใช้กัญชาปกติไปใช้ประเภท


