ประเทศญี่ปุ่น ขึ้นชื่อเรื่องการทำงานหามรุ่งหามค่ำ หลายปีที่ผ่านมามีความพยายามแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ คือการออกข้อห้ามไม่ให้บริษัทสั่งพนักงานทำงานเกินเวลาที่กำหนด แต่บางครั้งการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุก็เป็นสิ่งที่ต้องทำควบคู่กันไป สำหรับคนที่งานก็ต้องทำ แต่ก็ง่วงจนจำเป็นต้องนอนสักงีบ บริษัท Itoki Corp ผู้เชี่ยวชาญด้านการผลิต furniture ร่วมมือกับบริษัท Koyoju Gohan KK จาก Hokkaido จับมือร่วมกันพัฒนาโปรเจค “Nap Box” ตู้สำหรับยืนนอนที่อยู่ในช่วงพัฒนาและจะผลิตออกมาจริงในอนาคต เหตุผลที่ต้องทำเป็นตู้สำหรับยืนหลับ เพราะในประเทศญี่ปุ่นนั้นต้องออกแบบทุกอย่างให้ประหยัดพื้นที่เป็นอันดับแรก ซึ่งหากออกแบบให้นอนได้สบาย ก็จะช่วยให้พนักงานไม่ต้องไปแอบนั่งหลับในห้องน้ำหรือโต๊ะกินข้าว ซึ่งเป็นการนอนที่ไม่สะดวกสบาย และไม่ถูกสุขลักษณะเลย Nap Box ออกแบบการยืนหลับโดยได้แรงบันดาลใจจากนกฟลามิงโก ภายในถูกออกแบบให้รักษาตำแหน่งศีรษะ เข่า และหลัง อยู่ในท่าทางที่สบายที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ ซึ่งจะช่วยประคองไม่ให้คนหลับล้มลงมาได้ด้วย ซึ่งจุดประสงค์การนอนใน Nap Box คือการงีบหลับแบบ power naps ในระยะเวลาสั้น ๆ ซึ่งมีการพิสูจน์แล้วว่าช่วยให้ตื่นตัวและทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่า ด้วยเจตนา ก็พอจะเข้าใจได้ แต่ในความเป็นจริง ใครจะกล้าเข้าไปยืนหลับในตู้นี้จริงหรือไม่ ก็เป็นอีกเรื่องที่ต้องลองเท่านั้นถึงจะรู้
ASTRO Stuffs แบรนด์เสื้อผ้าของนักแสดงรุ่นใหม่อย่าง ไบร์ท วชิรวิชญ์ กับไอเดียแบรนด์สร้างสรรค์ที่ใส่ใจสิ่งแวดล้อม โดยจุดเด่นของแบรนด์ ASTRO Stuffs คือ ทุกทุกคอลเล็กชันจะมีผลิตภัณฑ์ที่ทำจากวัสดุรีไซเคิล รวมทั้งวัสดุที่ยั่งยืนอื่น ๆ เพื่อส่งเสริมเรื่องการใช้ซ้ำ และการลดขยะในโลกใบนี้ CHILLIN’ SPACE COLLECTION เกิดจากแนวคิดที่อยากให้ทุกคนเป็นส่วนหนึ่งกับธรรมชาติ ผ่านแบรนด์ ASTRO Stuffs เพราะธรรมชาติคือแหล่งกำเนิดของทุกสิ่งและเป็นพื้นที่ผ่อนคลายให้ทุกคนได้พักผ่อนและสร้างสรรค์ความสุข เราจึงคัดสรรวัสดุที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมรวมถึงดีไซน์ที่สะท้อนแรงบันดาลใจให้ทุกคนได้สัมผัสธรรมชาติให้มากขึ้น เพราะธรรมชาตินั้นเป็นมิตรกับมนุษย์เสมอ คอลเลคชั่นนี้มีไอเทมที่น่าสนใจ เช่น แก้วซิลิโคนปราศจากสาร BPA พับ และพกพาได้ กระเป๋าผ้าฝ้ายรีไซเคิล 100% และเสื้อยืดลายพิเศษที่ร่วมออกแบบกราฟิกโดย Jonas Heen Haeg ศิลปิน digital collage art ชาวนอร์เวย์ โดยจะจัดจำหน่ายทาง astrostuffs.com และ LINE SHOPPING : ASTRO Stuffs
สัปดาห์ก่อนเราได้นำแนะนำให้กับทุกคนรู้จักกับ SETUP Thailand Pro Wrestling ค่ายมวยปล้ำแห่งแรกที่มีเจ้าของเป็นคนไทย โดยผ่านการสัมภาษณ์กับ คุณปูมิ – ปรัชญ์ภูมิ บุณยทัต ผู้ร่วมก่อตั้งค่าย จนได้ทราบเกี่ยวกับที่มีที่ไปกว่าที่จะเกิดเป็นค่ายมวยปล้ำไทยขึ้นมา แต่การจะรู้จักแค่เพียงผู้ร่วมก่อตั้งค่ายก็คงยังไม่เพียงพอ เพราะเรายังได้พูดคุยกับ “Monomoth” นักมวยปล้ำฟอร์มร้อนแรงที่กำลังจะมีคิวขึ้นปล้ำชิงแชมป์ประเทศไทยในเร็ว ๆ นี้ อีกทั้งยังได้เปิดเผยเรื่องราวของกีฬามวยปล้ำในหลาย ๆ แง่มุมที่คุณอาจจะไม่เคยรู้มาก่อน และที่สำคัญเขายังเป็นชาว LGBTQIA+ นั่นทำให้เรื่องราวของเขายิ่งน่าสนใจเข้าไปใหญ่ และต่อจากนี้คือเรื่องราวของ “Monomoth” แห่งค่าย SETUP Thailand Pro Wrestling ซึมซับมวยปล้ำตั้งแต่วัยเด็ก Monomoth หรือชื่อเล่นจริง ๆ คือ “มอธ” ซึ่งฉายาในวงการมวยปล้ำได้มาจากสมัยยังเป็นบลอกเกอร์ทำคอนเทนต์ลงทางยูทูป เขาได้เล่าให้ฟังว่าจุดเริ่มต้นความชื่นชอบมวยปล้ำมันมาจากตั้งแต่สมัยเด็ก ๆ เพราะได้ซึบซับมาจากพี่ชายที่ชอบดูมวยปล้ำ จนพี่ชายได้เลิกดูไปแต่ตัวเขาก็ยังคงติดตามมันอยู่ตลอด และมีความชื่นชอบนักมวยปล้ำหญิงมากกว่าผู้ชาย ซึ่งมอธมี Mickie James และ Rey Mysterio เป็นไอดอลของเขา “ตอนนั้นที่ดูก็ไม่รู้ทำไมเราถึงชอบดูมวยปล้ำหญิง เราก็พยายามจะดูคู่อื่นแต่ถ้าเวลาน้อยหรือไม่มีเวลาก็จะโฟกัสที่ผู้หญิงพราะรู้สึกชื่นชอบ ตามนักมวยปล้ำหญิงมากกว่านักมวยปล้ำชาย จะรู้สึกรู้ดี
Manic Street Preachers คือวงดนตรีร็อกจากเวลส์ที่สร้างชื่อในช่วงยุค 90’s ปัจจุบันมีสมาชิกเหลือเพียง 3 คน ได้แก่ James Dean Bradfield, Nicky Wire และ Sean Moore พวกเขาสร้างตำนานจนเป็นที่พูดถึงไว้มากมาย โดยเฉพาะเหตุการณ์กรีดแขนเป็นคำว่า “4Real” ต่อหน้าสื่อมวลชนของ Richey Edwards อดีตมือกีตาร์ของวงที่ทำเอาแฟนเพลงทั่วโลกต้องตกตะลึงในความโหดของเขามาแล้ว รวมไปถึงการหายตัวไปอย่างลึกลับของเจ้าตัวเมื่อปี 1995 ก็กลายเป็นปริศนาที่ยังหาคำตอบที่ชัดเจนไม่ได้มาจนถึงปัจจุบัน ถึงแม้ว่าเรื่องราวที่เกริ่นมาอาจจะดูไม่ค่อยโอเคซักเท่าไหร่ แต่ถ้ามองข้ามมันไปแล้วมาเจาะลงที่ตัวดนตรีจะพบว่า Manic Street Preachers สร้างผลงานเพลงล้นคุณภาพประดับวงการเพลงไว้มากมาย ไม่ว่าจะเป็น “A Design For Life”, “If You Tolerate This Your Children Will Be Next”, “You Stolen The Sun From My Heart” รวมไปถึงเพลงที่เรากำลังจะพูดถึง “Motorcycle Emptiness” “Motorcycle
“Attitude Era” คืออีกหนึ่งยุคทองของค่ายมวยปล้ำ WWE (ในสมัยที่ยังใช้ชื่อเป็น WWF) ซึ่งเกิดขึ้นระหว่างปี 1997 จนถึงปี 2002 เป็นช่วงที่คอนเทนต์ถูกขับเคลื่อนด้วยความดิบเถื่อน มีทั้งคำหยายคาย, ความรุนแรงในระดับฮาร์ดคอร์ รวมไปถึงมีเรื่องราวเกี่ยวกับเพศเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย นอกจากนี้ยังมีการทำบทเขียนเรื่องราวที่มีเนื้อหาชวนติดตามไม่ต่างจากซีรีส์เลย แต่ภาพรวมของสิ่งที่สื่อสารออกมาในเวลานั้นมันก็ต้องเหมาะกับผู้ใหญ่มากกว่าเยาวชนอย่างแน่นอน สิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นมันคือการต่อสู้กันแย่งเรตติ้งระหว่าง WWF “Monday Night Raw” และ WCW “Monday Nitro” นั่นเอง ซึ่งผลกำไรก็ตกเป็นของแฟนมวยปล้ำที่มีโอกาสได้เลือกชมความสนุกที่หลากหลายมากยิ่งขึ้น แต่สิ่งสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด “Attitude Era” ได้ปลุกปั้นนักมวยปล้ำฝีมือดีมากมายจนเป็นที่กล่าวขานมาจนถึงปัจจุบัน ด้วยเหตุนี้เราจึงอยากขอพาทุกคนย้อนไปสู่ยุคแห่งความเดือดกับ “10 สุดยอดนักมวยปล้ำ WWE แห่งยุค ATTITUDE ERA” ที่คัดเลือกโดย Unlockmen จะมีใครบ้างเชิญติดตามกันได้เลย THE ROCK ถ้าให้พูดถึงชื่อของนักมวยปล้ำที่โด่งดังที่สุดของวงการคงต้องยกให้ The Rock หรือที่รู้จักกันในชื่อจริงว่า “Dwayne Johnson” ในฐานะนักแสดงชื่อดังที่ฝากผลงานในโลกภาพยนตร์เอาไว้มากมาย แต่จุดเริ่มต้นความสำเร็จคงต้องยกให้ช่วงที่เป็นนักมวยปล้ำให้กับค่าย WWF เป็นหลัก เขาโดดเด่นด้วยคาแรคเตอร์สุดกวนบาทา
เมื่อต้องการเพิ่มรอยหยักให้สมอง ส่งแรงกระเพื่อมเพื่อพัฒนากระบวนการคิด อะไรจะดีไปกว่าการหาหนังหรือซีรีส์สืบสวน-สอบสวน ที่มีฉากการไต่สวนบนชั้นศาลอย่างเข้มข้นสักเรื่องเปิดดู อีกหนึ่งความผ่อนคลายชั้นดีแบบที่เหมือนจะไม่ผ่อนคลายของใครหลายคน ในช่วงเวลาที่กระแสซีรีส์อาชีพทนายในเกาหลีมาแรงอย่างต่อเนื่อง ทั้งทนายมาเฟีย Vincenzo เมื่อปี 2021 หรือผู้พิพากษาหญิงจาก Juvenile Justice ของปี 2022 นี้ ทำให้เราคิดถึงเหล่าตัวละครทนายจากโลกภาพยนตร์ต่าง ๆ ที่ทั้งเขาและเธอมีส่วนสำคัญต่อเส้นเรื่องของตัวละคร ไม่ต่างอะไรกับที่ทนายในชีวิตจริงทำ จะมีใครบ้าง UNLOCKMEN เปิดศาลพาไปดูกัน Woo Young-woo : Extraordinary Attorney Woo (2022) อูยองอู มีภาวะออทิสติกสเปกตรัมติดตัวมาตั้งแต่เกิด ถึงการใช้ชีวิตในสังคมอาจจะดูลำบากอยู่บ้างสำหรับเธอ เพราะใช่ว่าทุกคนจะเข้าใจอูยองอูได้แบบที่พ่อของเธอหรือเพื่อนสนิทเข้าใจ แต่พระเจ้าก็ไม่ได้โหดร้ายจนเกินไปนัก ภาวะนี้ได้มอบพรสวรรค์ในการจำอันเป็นเลิศมาให้เธอด้วย จึงส่งผลให้เธอเรียนจบคณะนิติศาสตร์ของมหาวิทยาลัยโซลด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง และชีวิตการเป็นทนายหญิงกับสำนักทนายความชั้นนำชื่อฮันบาดาของเธอก็เพิ่งจะเริ่มต้น ติดซีรีส์เกาหลีแหละดูออกเลย 555 แต่ที่เลือกยูยองอูเป็นคนแรก เพราะอยากให้ชาว UNLOCKMEN ได้ดูจริง ๆ เป็นซีรีส์ที่ไม่ได้ติด Top 10 ประจำสัปดาห์ด้วยกระแสข่าวประโคมหรืออย่างไร และถึงจะเพิ่งออนแอร์ได้ 4 ตอน ก็ต้องบอกว่าตัวซีรีส์ดีงามในหลาย ๆ เรื่องทีเดียว มาพูดถึง
นับตั้งแต่การเปิดตัวของนาฬิกา Seiko 5 Sports ในปี 1968 โลกก็ได้รู้จักกับ เรือนเวลาจักรลที่เป็นตัวแทนของความทนทาน และคุณค่าด้านประสิทธิภาพที่ไว้ใจได้ มาอย่างยาวนานกว่า 54 ปี จวบจนปัจจุบัน โดยเลข “5” ในชื่อรุ่นเป็นสิ่งแสดงถึงคำมั่นสัญญาว่านาฬิกา Seiko 5 ทุกเรือนจะมาพร้อมคุณสมบัติหลัก 5 ประการ ดังนี้ เครื่องระบบอัตโนมัติ, ฟังก์ชั่นวันและวันที่บริเวณ 3 นาฬิกา, ระบบกันน้ำ, เม็ดมะยมบริเวณ 4 นาฬิกา และ ตัวเรือนรวมถึงสายที่มีความแข็งแรงทนทาน จากคุณสมบัติเหล่านี้ ส่งผลให้ตลอดหลายทศวรรษที่ผ่านมา ชื่อของ Seiko 5 Sports นาฬิกาสปอร์ตสัญชาติญี่ปุ่น ได้สร้างประวัติศาสตร์รับความนิยมในระดับนานาชาติในฐานะนาฬิกาที่สามารถ “ไปได้ทุกที่” โดดเด่นทั้งประสิทธิภาพครบครันและดีไซน์ที่มีเอกลักษณ์ไม่เหมือนใครในราคาที่คุ้มค่า อีกทั้งจุดเด่นเหล่านี้ยังได้ถ่ายทอด DNA ความแข็งแกร่งสู่คอลเลคชั่นใหม่ของ Seiko 5 Sports ที่กลับมาในปี 2019 ซึ่งได้มีการเพิ่มความกระตือรือร้นและพลังแห่งการขับเคลื่อนอันทันสมัยลงไป พร้อมเปิดตัวรุ่นพิเศษออกมามากมาย ทั้ง Thailand Limited Edition / Street Fighter
3 สิ่งที่นึกถึง เมื่อคุยกับเพื่อนเรื่องนักเขียนชาวญี่ปุ่นที่ชื่อ Haruki Murakami ก็คือ (1) บุหรี่ (2) แมว และ (3) เพลงแจ๊ซ โดยอย่างหลังน่าจะเป็นภาพจำที่ฝังอยู่ในหัวของใครหลาย ๆ คนมากที่สุด ทุกครั้งที่อ่านงานของเขา เราจะต้องได้ยินเสียงของเพลงแจ๊ซลอดออกมาจากตัวอักษรเสมอ และแน่นอนว่า ความสามารถในการเขียนพรรณาถึงความสุนทรีย์ในเพลงแจ๊ซของมูราคามิเกิดจากประสบการณ์ตรง ที่ครั้งหนึ่งเขาเคยเปิดบาร์แจ๊ซจริง ๆ มาก่อน และนั่นคือ 4 ปีก่อนหน้าช่วงเวลาของการเริ่มเขียนนิยายเล่มแรก เราจะลงเข็มไวนิลชีวิต ย้อนกลับไปที่ร่องแรกของมูราคามิกัน จุดเริ่มต้นของบาร์แมว ฮารูกิ มูราคามิ เป็นคนที่เกลียดการทำงานเป็นพนักงานบริษัทมาก ซึ่งความคิดนี้เป็นชนวนเล็ก ๆ อันนำไปสู่ไอเดียของการอยากมีร้านที่ผู้คนสามารถมาชิล กิน ดื่ม และแน่นอนฟังเพลงแจ๊ซกัน โดยที่ไม่ได้เป็นผลดีต่อลูกค้าอย่างเดียวเท่านั้น แต่ร้านจะเป็นผลดีต่อตัวเขาเอง ที่จะได้ทำงานพร้อมซึ่งสามารถฟังเพลงแจ๊ซ ที่เขาตกหลุมรักตั้งแต่อายุ 15 ได้ตลอดทั้งวันทั้งคืน ปี 1974 หลังจากทำงานอย่างหนักหน่วงตลอด 3 ปีเพื่อสร้างร้านแห่งความฝัน เขากับภรรยา (ที่พบและแต่งงานกันตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย) ก็นำเงินเก็บทั้งหมดที่มีเปิดร้านเล็ก ๆ ที่เป็นคาเฟ่ในช่วงเช้า และเป็นบาร์ในตอนกลางคืนชื่อ
หลังจากที่มอบเวลาพักผ่อนให้กับซีรีส์ Stranger Things จนหมดสิ้น ก็ต้องมาสะดุดกับการแนะนำภาพยนตร์เรื่องใหม่ของ Netflix ที่ชื่อว่า “Icantation มนตรา” ซึ่งถูกสร้างมาเป็นแนวสยองขวัญสั่นประสาท แถมยังเป็นหนังสัญชาติไต้หวันซะอีก ถือเป็นอะไรที่น่าสนใจไม่น้อย เพราะโดยส่วนตัวแล้วไม่ค่อยได้มีโอกาสเสพภาพยนตร์จากดินแดนชานมไข่มุกซักเท่าไหร่ งานนี้จึงไม่รอช้าตัดสินใจกดดูทันทีโดยไม่ต้องคิดอะไรมาก “Icantation มนตรา” จริง ๆ แล้วถูกฉายในโรงภาพยนตร์ไต้หวันไปแล้วเมื่อต้นปีที่ผ่านมา ซึ่งสามารถทำรายได้แบบถล่มทลาย กลายเป็นผลงานที่สร้างชื่อเสียงให้กับ Kevin Ko ผู้กำกับที่รับหน้าที่เขียนบทและอีกหลายตำแหน่งควบคู่กันไป สำหรับเรื่องราวที่เกิดขึ้นจะถูกนำเรื่องโดย “หลี่รู่หนาน” คุณแม่ที่มีภารกิจปกป้องลูกสาวและต้องเผชิญกับอาถรรพ์คำสาปต่าง ๆ ที่คอยหลอกหลอนไม่ให้ได้พักได้ผ่อนกันเลยทีเดียว โดยภาพยนตร์ถูกถ่ายทำในแนว Found Footage (ตัวเดินเรื่องถือกล้องเอง) เพื่อเพิ่มความสมจริงให้กับผู้ชมได้เข้าถึงอารมณ์ความสยองขวัญมากยิ่งขึ้น ฉากต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นยอมรับว่าสร้างความรู้สึกหลอนได้พอสมควร โดยเฉพาะบรรยากาศ, โลเคชั่นในการถ่ายทำ และการสร้างตัวละครที่ดูมีความลึกลับน่าสะพรึงกลัวในสไตล์แบบเรื่องร่างทรง รวมไปถึงการใส่ซีนชวนแหวะชวนขนลุก และซีนโหดโหมดบรูทัล ก็ทำออกมาได้ดีทีเดียว อย่างไรก็ตามแก๊กต่าง ๆ หรือภาพรวมทุกอย่างไม่ได้มีความแปลกใหม่จากภาพยนตร์สยองขวัญเรื่องอื่น ๆ แต่อย่างใด ที่รู้สึกแบบนั้นเพราะมุขที่ต้องการทำให้ตกใจมันก็ซ้ำจนเราชินชาไปซะแล้ว อีกหนึ่งสิ่งที่ทำให้รู้สึกไม่อินขึ้นไปอีกก็คงจะเป็นในพาร์ตของเนื้อเรื่องที่ตัดไปตัดมาไม่มีความต่อเนื่องเท่าที่ควร อารมณ์เหมือนนั่งดู Reel ใน Facebook และอารมณ์ความซาบซึ้งของแม่และลูกที่ภาพยนตร์ต้องการสื่อก็ไม่สามารถทำให้เรารู้สึกถึงมันได้เช่นกัน


