Life
MINDSET IS EVERYTHING
  • Life

    ไก่เหมือนกันถึงจะเข้าใจ! MULTIPLAYER PHOBIA โรคกลัวเป็นตัวถ่วงทีมของเกมเมอร์สายนูป

    By: anonymK April 12, 2019

    เล่มเกมแต่ปิดเกมเองคนเดียวไม่ได้ นี่คือลักษณะของเกมยุคนี้ที่ออกแบบมาให้เป็น Multiplayer หรือใช้ผู้เล่นหลายคนเพื่อพิชิตเกม ไม่ว่าจะเป็นแนวแบทเทิลหรือเก็บเลเวลเองก็ต้องมีตี้ มีแคลนอยู่ เพื่อให้ได้รับสิทธิพิเศษหรือผ่านเควสจนสำเร็จ แต่เวลาที่เราเข้าไปเริ่มเกมทีหลังคนอื่น เป็นมือใหม่ เราก็งก ๆ เงิ่น ๆ ขยับฝืด ยืนโง่ ไม่ได้ชำนาญเหมือนคนอื่นที่อยู่มาก่อน ไอเทมที่มีติดตัวก็ไม่เทพ จนเพื่อนต้องคอยแบก หลายครั้งมันกลายเป็นเหตุผลให้เรารู้สึกแย่กับตัวเองเพราะกลัวว่าจะกลายเป็นตัวถ่วงของทีม ยิ่งพอเปิดไมค์ เปิดลำโพงทีมก็ได้ยินเสียงสบถค่อนขอด เรียกชื่อในเกมของเราแล้วบอกว่าเรามันไก่ (ไก่อ่อน) ยิ่งปวดจี๊ดไปถึงใจ จนบางทีน้อยใจโชคชะตาว่าถ้าเป็นภาระแบบนี้กูเลิกเล่นเลยดีกว่า “Multiplay Phobia” เป็นศัพท์ใหม่ที่บัญญัติอาการนี้จากเกมเมอร์ชาวญี่ปุ่นที่ระบายผ่านทวิตเตอร์ของเขา@shimesaba67 ว่ากำลังประสบปัญหานี้เข้าอย่างจัง 最近ネットゲームで「マルチプレイ恐怖症」というのにかかっている勝手に自分で命名した病気なんだけど自分のプレイのせいで、味方に迷惑かけてないか?とか、マイナス思考になってゲームするのが怖くなっちゃう症状なんだけど わかってくれる人いるかな… — しめさば帝国 (@shimesaba67) March 25, 2019 “ไม่นานมานี้ฉันเป็นทุกข์จากการเป็น ‘Multiplay Phobia’ ศัพท์นี้ฉันคิดขึ้นเองเพื่ออธิบายอารมณ์แย่ ๆ ที่เกิดขึ้นกับตัวเอง เพราะรู้สึกว่าตัวเองกังวลว่าการเล่นไม่เก่งว่าอาจจะสร้างความรำคาญให้กับคนอื่น ๆ ในทีมที่เล่นด้วยกันจนตอนนี้รู้สึกไม่อยากเล่นเกมอีกต่อไปแล้ว สงสัยว่าคนอื่นจะรู้สึกแบบนี้เหมือนกันบ้างไหม….” ทันทีที่มันถูกทวีตขึ้นไป เสียงไก่หัวอกเดียวกันจากทั่วทุกสารทิศก็ถาโถมเข้ามาให้กำลังใจทันที แน่แหละเพราะคนที่เล่นไม่เก่งมันต้องมีมากกว่าคนเก่งอยู่แล้ว ขณะที่บางคนก็เข้ามาให้คำแนะนำการเล่นให้สบายใจด้วยว่าให้ลองไปเล่นกับคนที่รู้จักแทน “เฮ้ย ที่พูดมานี่เราเลย” “เราเลิกเล่นเกมที่ต้องเข้าร่วมกิลด์หรือเล่นกับคนอื่นไปนานแล้ว” “ถ้าเล่นกับคนกันเองที่รู้จักเรายังโอเคนะ แต่ถ้าเล่นกับคนที่ไม่รู้จักมาก่อนเลย

    อ่านต่อ
  • Life

    เมื่อชีวิตมีค่าน้อยกว่าเงิน “คอลเลกชันรูปมนุษย์เงินเดือน”ที่กลั่นมาจากน้ำตาและเหงื่อ

    By: TOISAN April 11, 2019

    เคยลองนับหรือไม่ว่าปกติแล้วมนุษย์เงินเดือนอย่างเรา ๆ ทำงานอาทิตย์ละกี่ชั่วโมง ? คำตอบที่ได้คือ 40 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ แต่พนักงานกินเงินเดือนส่วนใหญ่ในญี่ปุ่นจะต้องทำงานล่วงเวลาหนักถึง 60 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ จนสามารถเรียกว่าความขยันหมั่นเพียรและการทำงานหนักของชาวญี่ปุ่นกลายเป็นวัฒนธรรมไปแล้ว  อย่างไรก็ตาม ความขยันหมั่นเพียรที่มากจนเกินไปของคนญี่ปุ่นทำให้เกิดอาการ คาโรชิ (Karoshi syndrome) อาการเสียชีวิตจากการทำงานหนักจากโรคหัวใจ หลอดเลือด อาการซึมเศร้า และความเครียด และเหล่าพนักงานผู้ขยันขันแข็งบางคนก็หาทางแก้ปัญหาด้วยการออกไปดื่มเหล้าจนหัวทิ่ม UNLOCKMEN ได้รวบรวมภาพของมนุษย์เงินเดือนที่อ่อนล้าตามถนนหนทางและสถานที่ต่าง ๆ ในญี่ปุ่นมาให้ได้ดูกัน ที่มีทั้งคนที่ทำงานหนักจนต้องขอนอนสักงีบก่อนถึงบ้าน หรือเมาจนต้องนอนข้างถนนเพราะเดินไม่ไหว ไปจนถึงคนที่สิ้นหวังกับสิ่งที่ต้องเจออยู่ทุกวัน แม้เงินจะเป็นปัจจัยสำคัญและงานอาจหมายถึงคุณค่าและการมีชีวิตอยู่ แต่อะไรที่ล้นเกินจนเราไม่อาจแบ่งเวลาไปให้กับสิ่งอื่น ก็อาจหมายถึงความไม่พอดีที่เราต้องลุกขึ้นมาปรับตัว ช่วงวันหยุดนี้ก็อย่าลืมพักผ่อนชาร์จพลังให้ตัวเอง มีชีวิต มีเวลาให้ตัวเองบ้าง เพื่อกลับไปลุยทำงานต่อได้อย่างไม่เหนื่อยมากเกินไปนัก SOURCE

    อ่านต่อ