ปัจจุบันกระแสการลงทุนการบริหารความมั่งคั่ง เป็นเรื่องที่คนรุ่นใหม่ต่างให้ความสนใจ ทว่าด้วยผลิตภัณฑ์ทางการเงินต่าง ๆ ที่มีความซับซ้อน  ความรู้ความเข้าใจในการลงทุนที่เรายังมีไม่เพียงพอ และคำว่า “ทุกการลงทุนมีความเสี่ยง ผู้ลงทุนโปรดศึกษาข้อมูลก่อนตัดสินใจลงทุน” จึงมาแตะเบรก ทำให้แม้เราจะอยากลงทุน แต่ก็ไม่กล้าที่จะเสี่ยง เพื่อตอบโจทย์กระแสการลงทุนนี้ จึงเกิดเป็นเทรนช่องทางการบริการทางการเงินแบบใหม่ที่เรียกว่า Wealth Management หรือการบริหารความมั่งคั่งขึ้น โดยมี “Wealth Personal Banker” หรือผู้แนะนำการลงทุนที่ทำหน้าที่ให้คำปรึกษาด้านการบริหารเงิน รับหน้าที่ดูแล ปกป้อง และเพิ่มพูนของมั่งคั่งให้กับเรา เพื่อเจาะลึกเบื้องหลังของอาชีพสุดท้าทายนี้ ทีมงาน UNLOCKMEN จึงมุ่งหน้าไปเสาะหาข้อมูลจากคนที่ทำอาชีพนี้และอยู่ในวงการนี้จริงโดยแวะเวียนมาที่ SCB Investment Center โดยได้รับความอนุเคราะห์ข้อมูลจากเจ้าหน้าที่ ทั้ง 3 ท่าน ได้แก่ คุณก้อย – กาญจนา คล่องอนันต์  ผู้อำนวยการอาวุโส SCB FIRST: SA, Executive and Professional Segment  และผู้บริหารศูนย์ SCB Investment Center กรุงเทพฯ  คุณปอย

วันหยุดยาวมาถึงทีไร ผู้ชายอย่างเราถ้าไม่ได้นอนอยู่บ้าน ก็เดินทางไปพักผ่อนที่ไหนสักแห่ง วินาทีที่เราได้อยู่กับตัวเอง วินาทีที่ได้พักจากงานที่ถาโถมและอยากพาตัวเองออกจากโลกโซเชียลมีเดียสุดวุ่นวายสักพัก ดูเหมือน “หนังสือ” จะเป็นเพื่อนยากที่รอตอบโจทย์การใช้เวลาในวันหยุดของเราได้เป็นอย่างดี เพื่อให้เข้ากับบรรยากาศแห่งการเดินทาง หรือหยุดอยู่บ้านแต่อยากเสพการเดินทางของนอื่น UNLOCKMEN อาสานำเสนอหนังสือ 5 เล่มว่าด้วยการเดินทางของมนุษย์ในรูปแบบต่าง ๆ รับรองว่าบูสต์พลังให้วันหยุดได้แบบเต็มขั้น กลับไปเริ่มต้นวันทำงานใหม่ด้วยทัศนคติแบบหิวกระหายความหมายบางอย่างให้ชีวิตแน่นอน ติดอยู่ระหว่างการเดินทาง : อุทิศ เหมะมูล สำหรับผู้ชายที่ชอบดื่มด่ำกับความสัมพันธ์ ดื่มด่ำกับอารมณ์และความรู้สึก เล่มนี้อาจจะเหมาะกับวันหยุดยาวของคุณ เพราะ “ติดอยู่ระหว่างการเดินทาง” ผลงานเล่มล่าสุดของอุทิศ เหมะมูล คือรวมเรื่องสั้นหลากอารมณ์ที่จะพาเราดำดิ่งไปในบรรยากาศของเมืองต่าง ๆ ในหลายมุมโลก พร้อมเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างผู้คน ตลอดเวลาที่อ่านเราอาจเผลอแทนตัวเองเข้าไปเป็นตัวละครในเรื่องสั้นแต่ละเรื่อง จนแม้แต่นอนอยู่บ้านก็อาจจะรู้สึกราวกับว่าได้ออกเดินทางไปพร้อม ๆ กับตัวละคร และด้วยเรื่องราวความสัมพันธ์สารพัดรูปแบบ เราเชื่อว่าคุณจะได้ปลดล็อกเรื่องราวในใจกับใครบางคนได้ แถมอยากออกเดินทางในวันหยุดครั้งต่อไปขึ้นมา หรือถ้าคุณเดินทางอยู่แล้ว คุณจะหิวเบียร์และกระหายที่จะสนทนากับใครสักคนขึ้นมาแน่นอน Eat Pray Love : Elizabeth Gilbert แม้ตัวละครหลักของหนังสือเรื่อง Eat Pray Love จะเป็นผู้หญิง แต่ UNLOCKMEN เชื่อว่าหนังสือเล่มนี้จะบูสต์พลังแห่งความเด็ดเดี่ยวเต็มขั้นให้คุณในวันหยุดนี้ได้แน่นอน

พอพูดถึงความขยัน หลายคนคงเบือนหน้าหนีแล้ว ชาวขยันน้อย (หรือขี้เกียจนั่นเอง) อาจจะรู้สึกว่าเราจำเป็นต้องขยันจริง ๆ หรอ เราต้องขยันไปทำไม ความขยันมันเป็นลักษณะนิสัยส่วนตัวหรือเปล่า ที่แต่ละคนก็ต้องมีนิสัยที่แตกต่างกันไป แต่ถ้าหากมองดี ๆ ความขยันมันสร้างจุดแข็งให้เราได้หลายอย่าง UNLOCKMEN เลยชวนมามองข้อดีของความขยัน เอาไว้จุดไฟให้ตัวคุณเองในวันที่เหนื่อยหน่าย หรือปลุกไฟให้ใครที่เป็นคนขยันน้อย เกิดอยากจะขยันขึ้นมาบ้าง  ทำอะไรได้มากขึ้น ในเวลาที่น้อยลง หากเราเกิดอยากจะลุกขึ้นมาทำอะไรด้วยไฟที่ลุกโชนข้างใน มันจะทำให้เราได้จัดการหลาย ๆ สิ่งในชีวิตได้มากขึ้นในแง่ของจำนวน วันนึงที่อาจจะทำได้แค่ไม่กี่อย่าง บางทีก็ผลัดวันประกันพรุ่งไปทำวันอื่นด้วยซ้ำ นั่นทำให้เราเสียเวลาไปโดยที่ไม่ได้ทำในสิ่งที่ควรทำหรืออยากทำเลย ลองลุกขึ้นมาจุดไฟให้ตัวเอง ลุกขึ้นมาใช้เวลาที่มีอยู่ให้คุ้มค่า เริ่มจากลงมือทำในสิ่งที่อยากทำก่อน จะได้มีกำลังใจมากขึ้น สัมผัสความสำเร็จได้ง่ายขึ้น  หากเราได้ลงมือทำอะไรด้วยความตั้งใจ จากแรงผลักดันของเราข้างในแล้ว มันเหมือนเป็นต้นทุนให้เราไปแล้วครึ่งหนึ่ง ยิ่งใส่ความขยันลงไปแล้ว เหมือนยิ่งเติมเชื้อไฟให้การทำงานของเราเดินไปข้างหน้าได้เร็วขึ้น ยิ่งเราขยัน เรายิ่งลงมือทำอะไรได้มากขึ้น นั่นหมายความว่าเราอาจได้เจอทั้งทางลัด ความผิดพลาด อุปสรรค อะไรก็แล้วแต่ที่คนลงมือทำได้เจอจริง ๆ แบบที่คนอยู่เฉย ๆ ไม่เคยได้สัมผัส นั่นยิ่งทำให้เราแข็งแกร่งและก้าวเข้าใกล้ความสำเร็จไปอีกขั้น Earn More And More จัดการงานของตัวเองเรียบร้อยไปแล้วด้วยไฟที่ลุกโชนอยู่ในตัว หากไฟนั้นยังไม่ดับไปซะก่อน อย่างปล่อยมันทิ้งให้น่าเสียดายเปล่า

ลมหายใจเข้าออกของผู้ชายขั้นสุดอย่างพวกเรานอกจากการใช้ชีวิตแล้ว คงหนีไม่พ้นเรื่องงาน การทำงานคือหลอดเลือดสำคัญที่หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณและความฝันของเราให้ขับเคลื่อนไปข้างหน้า ไม่เพียงเท่านั้นหนังสือ The Brain and the Meaning of Life ที่เขียนโดยผู้เชี่ยวชาญทางจิตวิทยายังระบุไว้ว่า “การทำงานคือปัจจัยหนึ่งที่ทำให้มนุษย์รู้สึกว่าชีวิตมีคุณค่า” เวลา 1 ใน 3 ของชีวิต Urban Men อย่างเราจึงใช้ไปกับการทำงานในแต่ละวัน เพราะการทำงานทำให้เรารู้สึกว่าชีวิตมีคุณค่า และตอบสนองความก้าวหน้าแบบบ้าพลังสุด ๆ ของเราได้อย่างเต็มสูบ แต่การก้มหน้าก้มตาทำงานอย่างเดียว โดยหลงลืมด้านอื่น ๆ ของชีวิตไป อาจทำให้ชีวิตขาดความสมดุลได้ เหมือนที่ Heather Schuck นักธุรกิจและ CEO กล่าวไว้ว่า “การทำงานจะไม่มีวันทำให้คุณมีความสุขได้อย่างแท้จริง จนกว่าคุณจะมีความสุขกับชีวิตเสียก่อน” “Life Well Balanced” หรือการใช้ชีวิตอย่างสมดุล ระหว่างการทำงานอย่างเต็มที่และการใช้ชีวิตในเมืองใหญ่จึงเป็นเรื่องที่ผู้ชายผู้แสนบ้าคลั่งกับการงานอย่างเรา ๆ ต้องให้ความสำคัญกับมันมากขึ้น   ไม่ใช่แค่เพราะความรู้สึกสมดุล ผ่อนคลายและมีความสุขในชีวิตเท่านั้น แต่งานวิจัยชื่อว่า Worked to Death: The Relationships of

งานเป็นอะไรที่อยู่กับเรามากที่สุดเป็นอันดับสองรองจากตัวเราเอง สัปดาห์นึงเรา Spend เวลากับมันไปกว่า 5 วัน หากมันไม่สามารถจรรโลงให้เราอยากอยู่กับมันไม่ว่าจะเพื่อเงินหรือ Passion ความชอบ ความถนัดแล้ว เราก็ต้องพิจารณาแล้วว่า ขนาดแรงจูงใจที่เคยมียังไม่อาจรั้งเราไว้ได้ มันอาจจะไม่ใช่ที่ของเราจริง ๆ ก็ได้ หาคำตอบให้ตัวเองให้ได้ว่าตอนนี้จริง ๆ แล้วคุณต้องการอะไรกันแน่ แล้วจัดการตัวเองให้เรียบร้อยว่าจะสู้ต่อหรือเดินหน้าไปทางอื่น  UNLOCKMEN จะมาแนะนำวิธีที่จะช่วยให้คุณได้เตรียมทั้งตัวและใจแบบเบื้องต้น สำหรับปัญหาสุดลำบากใจ เราเลือกได้ว่าจะ Challenge ตัวเอง เอาชนะปัญหาให้ได้ หรือไม่อยากจะทน เปิดโหมด Change ให้มันรู้แล้วรู้รอดกันไป ทางออกของคนอยาก Challenge ดีแค่ไหนที่ได้งานทำ ไม่ว่าจะเกลียดงานของคุณแค่ไหน ลองคิดถึงคนอีกเป็นล้านที่ยังเดินเตะฝุ่น ไม่มีงานทำ เดินหางานเช้าจรดเย็น ถึงงานที่ทำอยู่ของคุณมันจะไม่ได้เพอร์เฟ็กต์ เป็นงานในฝัน แต่มันก็คืองานที่ให้รายได้ ให้เราได้จ่ายค่าครองชีพที่ต่อคิวรอให้เราจ่ายอยู่ทุกเดือน  เราไม่ได้บอกให้เราทนกับมันไปจนวันตาย แต่ถ้าหากวันนี้เรายังไม่พร้อมที่จะละทิ้งรายได้ของเราไป เพียงเพราะเราไม่พอใจในงาน ขอให้ใช้เวลาในการแก้ปัญหา มองปัญหาอย่างรอบคอบก่อนที่จะตัดสินใจเรื่องใหญ่แบบนี้ อย่าหุนหันพลันแล่น เพราะถ้าหากเราออกจากที่นี่โดยที่ยังไม่มีงานใหม่รองรับ นั่นจะยิ่งทำให้เราตกที่นั่งลำบากยิ่งกว่าตอนนี้ บอกความต้องการของคุณกับหัวหน้า เราเข้าใจว่าการพูดกับหัวหน้า แม้จะสนิทแค่ไหน แต่ด้วยตำแหน่งที่สูงกว่า หรือไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม มันจะมีความกระอักกระอ่วนแทรกอยู่ในบทสนทนาเสมอ แต่ถ้าหากเราไม่ยอมพูด

ในวันที่ไลฟ์สไตล์ของผู้ชายอย่างเราเริ่มกลายเป็นธุระสำหรับคนใกล้ชิดที่ต้องออกมาแสดงความเป็นห่วงและบีบบังคับกลาย ๆ ให้ทำโน่นนี่และตราหน้าเราว่าขี้เกียจ แน่นอนว่าพวกเรารู้ดีว่ามันไม่ใช่แบบที่เขาบอกสักกะนิด แต่บอกยังไงเขาก็ยังไม่เชื่อสักที เพื่อยืนยันว่าจริง ๆ พวกเราไม่ได้ขี้เกียจ UNLOCKMEN จึงได้รวบรวมข้อมูลผลวิจัยที่ว่าด้วย 5 พฤติกรรมที่คนทั่วไปมองว่า “ขี้เกียจ” แต่มันคือสิ่งที่บอกว่าเราฉลาดล้วน ๆ ลองมาเช็กดูกันอีกทีว่าเราเป็นแบบนี้ไหม ถ้าใช่…ยินดีด้วย คุณไม่ใช่คนขี้เกียจ   1. ไม่ได้อยากโซเชียลตลอดเวลา สาว ๆ และเพื่อนฝูงโปรดเข้าใจ เวลาเราเห็นกรุ๊ปแชทเด้งตลอดเวลาแต่ไม่ได้เข้าไปอ่านหรือไม่ตอบแค่กด ๆ ให้มันขึ้น read ให้จบ ๆ ไปโดยไม่สนใจจะตอบ หรือช่วงปาร์ตี้หลังเลิกงานเราก็แอบลี้หนีนัดตลอด มันไม่ได้แปลว่าเราไม่โปรดักทีฟเท่าคนอื่น ๆ หรือไม่ใส่ใจโลก เพราะมีผลวิจัยของนักจิตวิทยาจาก London School of Economics and Singapore Management University ที่ออกมายืนยันว่าคนฉลาดกว่าหรือคนที่ IQ สูงทั้งหลายเขาไม่ได้ชอบสังสรรค์กับเพื่อนฝูงสักเท่าไหร่ตรงกับความเห็นของ Washington post ที่เคยรายงานไว้ในเรื่องเดียวกันว่า คนเราถ้ายิ่งโซเชียลกับคนใกล้ชิดยิ่งกระตุ้นความสุขส่วนตัวให้เพิ่มขึ้น ยกเว้น “คนฉลาด”   2. ชอบชิลจับแมวนั่งตักมากกว่าพาหมาวิ่ง

สมัยเรียนมหาวิทยาลัยเชื่อว่าผู้ชายหลาย ๆ คนเคยผ่านช่วงรับน้องใหม่มาแล้ว แม้หลาย ๆ มหาวิทยาลัยจะยกเลิกการทำกิจกรรมที่สร้างความรุนแรงหรือบังคับให้ทำสันทนาการโดยไม่เต็มใจ แต่ UNLOCKMEN ก็เชื่อว่ามีหลาย ๆ มหาวิทยาลัยที่ยังเชื่อว่าการตะโกนใส่รุ่นน้อง บังคับให้ออกมาเต้นไก่ย่าง หรือทำท่าทางประหลาด ๆ เรียกเสียงหัวเราะเป็นการละลายพฤติกรรม บางคนสนุกด้วยก็ดีไป แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะสนุกด้วย หลังจากจบการศึกษาผู้ชายหลายคนจึงโล่งอกโล่งใจที่ไม่ต้องทำอะไรที่ถูกละเมิดสิทธิแบบนั้นแล้ว อย่างไรก็ตามเมื่อเราเข้าทำงานที่ใหม่ มักจะมีกิจกรรมละลายพฤติกรรม หรือทำ Team-Building โดยกิจกรรมก็เหมือนเราได้กลับไปเป็นเด็กปีหนึ่งอีกครั้งมีทั้งออกไปเต้น มีทั้งกิจกรรมกลางแจ้ง หรือกิจกรรมยิ่งเลอะยิ่งเยอะประสบการณ์ จนเราอดสงสัยไม่ได้ว่ากิจกรรมเหล่านี้มันพัฒนาการทำงานร่วมกันเป็นทีมได้จริงไหม ? องค์กรใหญ่ ๆ อย่างเฟซบุ๊ก กูเกิล แอปเปิลเขาจับพนักงานมาเต้นไก่ย่างเหมือนเราหรือเปล่า ? และทำไมการบังคับให้ทำกิจกรรมแบบนี้ถึงไม่เวิร์ค ? ความอับอายไม่ใช่การละลายพฤติกรรม “ละลายพฤติกรรม” คือกิจกรรมแรก ๆ ที่เราต้องเจอไม่ว่าจะตอนเข้าเรียนที่ใหม่ หรือทำงานที่ใหม่ เราคิดว่าคนเราจะรู้จักหรือสนิทใจกันด้วยการทำท่าทางตลก ๆ ใส่กัน เต้นแร้งเต้นกาสุดเหวี่ยงใส่กัน บางคนอาจสนุกกับกิจกรรมสันทนาการแบบนี้ แต่นี่ไม่ใช่วิธีที่มืออาชีพที่สุด เพราะการเรียกร้องให้คนออกมาทำท่าทางประหลาด ๆ ต่อหน้าคนที่เพิ่งรู้จักกัน หลายครั้งสร้างความอับอายและอึดอัดให้เกิดขึ้น แทนที่คนในองค์กรจะรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งกับทีม กลับกลายเป็นสร้างกรอบขึ้นมากั้นเอาไว้ และรู้สึกแปลกแยกมากไปกว่าเดิม หากต้องการสร้างความมีส่วนร่วมกับทีมลองหากิจกรรมที่สร้างสรรค์กว่านั้นโดยไม่ต้องบังคับให้ใครอับอาย

“แค่คิดว่าอยากแก้ จะรื้อแล้วให้ผมเสกขึ้นมามันทำไม่ได้หรอกนะ”   “ช้าที่พี่แล้วมาบีบเวลาผมตอนท้ายให้งานมันเสร็จ มันไม่ได้นะพี่”   “ก็พี่บรีฟไว้อย่างนี้ ทำไปจนเสร็จแล้วโละ บอกไม่ใช่ที่อยากได้ได้ไง”   เราเชื่อว่าใครที่ต้องทำงานกับคนหลายคน หรือทำงานที่ควบคุมให้จบในตัวไม่ได้ คงต้องเคยพูดประโยคด้านบนกันสักหนสองหนหรือมากกว่านั้น เผลอ ๆ ระหว่างพูดคงมีเงื้อหมัด พูดสบถระบายอารมณ์กันบ้าง การทำงานที่เฟืองทุกชิ้นของระบบไม่ได้ทำงานเต็มร้อยพร้อมกัน หรือต่อให้ทำงานได้เต็มที่สุดฝีตีนแต่ผลสุดท้ายก็ยังพังไม่เป็นท่าเพราะลูกค้าปฏิเสธด้วยเหตุผลว่า “เห็นภาพงานไม่ตรงกัน” ส่วนมากมักเกิดจากจุดอ่อนของกระบวนการทำงานแบบดั้งเดิมที่แต่ละงานทุกคนจะส่งต่องานกันแบบไม้ผลัดซึ่งคนในวงการ IT นิยามการทำงานแบบนี้ว่า Waterfall Waterfall คือระบบการทำงานแบบส่งต่อไม้ผลัด ลองคิดภาพตามว่าถ้าเราลงวิ่งผลัดในสนามที่ทีมเรามีสมาชิกวิ่งอยู่ 4 คน คนแรกออกวิ่งส่งต่อให้คนที่สอง คนแรกก็จะไม่รู้เรื่องของคนอื่นนอกจากคนที่สองที่ตัวเองต้องส่งไม้ให้ หรือถ้ามีปัญหาระหว่างทาง กว่าจะไปถึงคนที่ 4 ที่เป็นไม้สุดท้าย ทุกอย่างก็แก้ไขอะไรไม่ได้แล้วเพราะมันมาถึงจุดที่หวนกลับไปแก้ไม่ได้อีก สุดท้ายจึงต้องลงเอยด้วยการกลับไปนับหนึ่งอีกครั้ง ถ้านั่นเป็นวิถีการทำงานที่ผู้ชายอย่างเราทำอยู่ UNLOCKMEN อยากพาทุกคนไปรู้จักกับแนวทางการทำงานแบบใหม่ที่ช่วยแก้ปัญหาเรื่องนี้ได้อย่าง “Agile” เทคนิกการทำงานที่ทำให้เราไหวตัวทันต่อทุกปัญหาและแก้ไขได้เสมอซึ่งเป็นกุญแจสำคัญที่บริษัทใหญ่ยักษ์แบบ Google หรือ Facebook ใช้งานจริง   AGILE คืออะไร คำว่า “Agile” มีต้นกำเนิดจากสายพัฒนาซอฟต์แวร์ ตั้งแต่ปี 2001 โดยเกิดขึ้นจากจุดประสงค์ที่กลุ่มคน

พอมาอยู่ในฐานะหัวหน้า หรือมีลูกน้องเป็นของตัวเองแล้ว เท่ากับว่าเรามีภาระ มีหน้าที่ ที่มันกดดันเรามากเพิ่มขึ้น หลายคนเจ๋งพอที่จะเป็นหัวหน้าในฝันที่ลูกน้องทุกคนอยากทำงานด้วย แต่บางคนยังไม่ใช่ แถมกลายเป็นฝันร้ายของลูกน้องอีกต่างหาก ไม่ว่าคุณจะเป็นแบบไหน ลองทำความรู้จักกับเทคนิคดี ๆ ที่ UNLOCKMEN อยากแนะนำให้หัวหน้าทั้งหลาย ได้ใจลูกน้อง แบบคนมีกึ๋นเขาทำกัน เลือกของให้ถูกคน หากเราเต็มใจที่จะหยิบยื่นวัตถุดิบ อุปกรณ์ดี ๆ ของเจ๋ง ๆ ให้กับลูกน้องของเรา อย่าลืมว่าแค่อุปกรณ์เจ๋ง ๆ มันยังไม่พอ ต้องเลือกให้มันเหมาะกับคน ๆ คนนั้นด้วย หมั่นถามความต้องการของพวกเขาอยู่เสมอว่าเขาขาดอะไรในการทำงาน หรือต้องการอะไรเพิ่มเติมที่จะช่วยให้ประสิทธิภาพในการทำงานออกมาดีขึ้น พวกเขาจะได้เป็นนักรบที่พร้อมไปด้วยอาวุธที่แต่ละคนถนัด  ทีนี้ออฟฟิศของเราจะไม่ใช่แค่ที่ทำงาน แต่มันจะเป็นพื้นที่ที่พวกเขารู้สึกสนุกที่จะทำในสิ่งที่เขาถนัด กับอุปกรณ์เจ๋ง ๆ ที่รอพวกเขาที่ออฟฟิศ สร้างโอกาสดี ๆ   ให้โอกาสพวกเขาได้พักยืดเส้นยืดสาย ให้เขาได้พักสายตา รีเฟรชตัวเองให้กลับมาสดใสอีกครั้ง หรือโมเมนต์อื่น ๆ ให้พวกเขากลับมามีกำลังใจอีกครั้ง อย่างในการประชุม ประเด็นไหนที่โดนปัดตกไป ลองให้โอกาสเขาได้เสนอประเด็นนั้นอีกครั้งแบบเต็มที่ ให้เขาเลิกกังวลกับเรื่องในอดีต และปัญหาที่ยังไม่เกิดขึ้นในอนาคต และเต็มที่กับเรื่องที่อยู่กับเขาในปัจจุบัน นั่นทำให้ออฟฟิศกลายเป็นสถานที่ที่มีโอกาสดี ๆ เกิดขึ้นเสมอ

โลกของการทำงานที่พวกเราต้องเจอคนร้อยพ่อพันแม่ คงต้องมีสักครั้งที่เราเจอกับ “บุคคลมลพิษ” อุดมเรื่องแย่ ทั้งความเห็นแก่ตัว โม้เก่ง หลงตัวเอง ใช้ทุกวิถีทางเหยียบหัวคนอื่นให้ตัวเองดูดี โกงแค่ไหนก็ชิลได้เหลือเชื่อ เรื่องผิดจรรยาบรรณมันก็ทำได้สบาย แต่ตลกร้ายคือเจ้านายชอบโปรโมตคนพวกนี้เสียเหลือเกิน เพื่อคลายความสงสัยว่าทำไมเจ้านายดันไร้วิจารณญาณมองไม่เห็นด้านลบเหล่านี้ วันนี้เราจึงล้วงคำตอบจากการวิจัยมาบอก รับรองเลยว่าคุณจะเข้าใจเรื่องนี้มากขึ้นอย่างแน่นอน ที่สำคัญยังได้วิธีเอาชนะ จนเจ้านายมองเห็นค่าของตัวเราด้วย   ไขความลับคนลบ ๆ ทำไมเจิดจ้าในสายตาเจ้านาย ผลวิจัยล่าสุดที่ตีพิมพ์ใน Personality and Individual Differences ที่ Klaus J Templer วิจัย ชี้ให้เห็นว่าทักษะด้านการเมืองมีอิทธิพลกับการเติบโตในหน้าที่การงาน ใครที่คิดภาพไม่ออกว่าทักษะพวกนี้มันหน้าตาเป็นอย่างไรก็ให้คิดถึงนักการเมืองสักคนเวลาทำงาน เขาจะมีคลังคำพูดจูงใจดี ๆ ขนมาใช้ มีความเป็นนักไกล่เกลี่ย ประนีประนอม และเก่งเรื่องแสดงความจริงใจในใบหน้าให้อีกฝ่ายเห็น ฟังดูทักษะการเมืองมันก็มีแต่ทักษะดี ๆ ใช่ไหมล่ะ? แต่เรื่องแปลกคือมันมักอยู่ในคนที่ไม่ดีซะงั้น ซึ่งเรื่องนี้เขาก็ไม่ได้พูดปรักปรำแบบส่ง ๆ แต่ใช้วิธีสุ่มสำรวจจากกลุ่มพนักงานจำนวน 110 คนให้ประเมินสกิลด้านการเมืองกันสักหน่อยว่าตัวเองมีมากน้อยแค่ไหน จากนั้นค่อยนำคนเหล่านี้ไปทำแบบสำรวจเช็กบุคลิกภาพจากหนังสือ H-factor of personality หนังสือที่ว่าด้วยหกมิติพื้นฐานของบุคลิกภาพมนุษย์ ใครที่ได้คะแนนสูงจัดว่าเป็นคนซื่อสัตย์อ่อนน้อม ส่วนคนไหนคะแนนปิ๋วค่อนไปทางต่ำก็แน่นอนว่าเป็นไปในทางตรงข้าม จากนั้นเอามาเทียบกันแล้วเอาไปสอบถามความเห็นจากหัวหน้าอีกที